مدل پیشایندهای علائم شخصیت مرزی: نقش ناایمنی دلبستگی، تروماهای دوران کودکی و دشواری های تنظیم هیجان در چارچوب میانجی گری ظرفیت ذهنی سازی دانشجویان تربیت بدنی

مقدمه و هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی مدل پیشایندهای رشد علائم شخصیت مرزی با تاکید بر نقش ناایمنی دلبستگی، تروماهای دوران کودکی و دشواری های تنظیم هیجان در چارچوب میانجی گری ظرفیت ذهنی سازی در دانشجویان تربیت بدنی انجام شد. روش شناسی پژوهش: این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و با طرح تحلیل مسیر انجام گرفت. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه آزاد شهر قم در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۳۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های دشواری در تنظیم هیجان (DERS)، ترومای دوران کودکی (CTQ)، سبک های دلبستگی بزرگسال (RAAS)، ذهنی سازی (MQ) و سیاهه شخصیت مرزی (BPI) گردآوری شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای ۲۷SPSS و ۲۴AMOS در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی انجام گرفت. یافته ها: مدل پژوهش از برازش مطلوب برخوردار بود (χ&sup۲;/df=۱.۲۷۵، RMSEA=۰.۰۶، GFI=۰.۹۲۱، AGFI=۰.۹۴۲، CFI=۰.۹۵۰، TLI=۰.۹۶۱، NFI=۰.۹۱۵، IFI=۰.۹۰۸، SRMR=۰.۰۵). همچنین نتایج مسیرهای غیرمستقیم نشان داد دشواری در تنظیم هیجان از طریق اطمینان به حالات ذهنی بر علائم شخصیت مرزی اثر معنادار دارد (β=۰.۰۲۹)، در حالی که مسیر مربوط به عدم اطمینان غیرمعنادار بود (β=-۰.۰۰۴). تروماهای دوران کودکی از طریق هر دو مولفه اطمینان (β=۰.۱۱۰) و عدم اطمینان (β=۰.۰۲۹) اثر غیرمستقیم معنادار نشان داد. در حوزه دلبستگی، دلبستگی اضطرابی از طریق عدم اطمینان اثر معنادار داشت (β=۰.۰۷۹) اما از طریق اطمینان غیرمعنادار بود (β=۰.۰۰۵). همچنین دلبستگی اجتنابی از طریق اطمینان (β=۰.۰۷۱) و عدم اطمینان (β=۰.۱۷۸) اثر غیرمستقیم معنادار بر علائم شخصیت مرزی نشان داد. بحث و نتیجه گیری: توجه به سازوکارهای شناختی–هیجانی به ویژه ذهنی سازی می تواند در طراحی مداخلات پیشگیرانه و درمانی در جمعیت دانشجویی نقش مهمی ایفا کند

کلیدواژه ها:

شخصیت مرزی ، دلبستگی ناایمن ، تروماهای دوران کودکی ، تنظیم هیجان ، ذهنی سازی ، تحلیل مسیر