نقش پیشران های حکمرانی دیجیتال صنعت ورزش بر خودکارآمدی شناختی و آمادگی تغییر مدیران ورزشی

مقدمه: تحول دیجیتال سازمان های ورزشی را به سمت پارادایم های نوین مدیریتی سوق داده و مدیران را ناگزیر به کسب مهارت های شناختی و سازگاری با محیط های پیچیده دیجیتال کرده، با وجود رشد پژوهش ها در حوزه حکمرانی دیجیتال ورزش، هیچ مطالعه ای رابطه میان پیشران های این حکمرانی با خودکارآمدی شناختی و آمادگی تغییر مدیران ورزشی ایران را به صورت تجربی نیازموده است. پژوهش حاضر با هدف پر کردن این خلا، نقش شش پیشران حکمرانی دیجیتال را بر این دو متغیر روان شناختی بررسی کرده است. روش شناسی: پژوهش از نوع کاربردی، توصیفی-همبستگی و کمی است. جامعه آماری ۶۱۰ نفر از مدیران و معاونان وزارت ورزش و جوانان و فدراسیون های ورزشی کشور بودند. با فرمول کوکران، ۲۳۷ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند (نرخ بازگشت: ۸۳٫۲٪). ابزار پژوهش، سه پرسشنامه سنجش پیشران های حکمرانی دیجیتال (۲۴ گویه)، خودکارآمدی دیجیتال (۱۵ گویه) و آمادگی برای تغییر (۱۲ گویه) بود که پایایی آن ها از طریق آلفای کرونباخ (۰٫۷۹ تا ۰٫۸۳) تایید شد. داده ها با ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه همزمان تحلیل شدند. یافته ها: تمام شش پیشران (فناورانه، نهادی-حاکمیتی، انسانی-فرهنگی، حقوقی-تنظیم گری، اقتصادی-بازاری و اجتماعی-تعاملی) رابطه مثبت و معناداری با هر دو متغیر وابسته داشتند (p < ۰.۰۰۱). مدل رگرسیونی ۴۵٪ از واریانس خودکارآمدی شناختی (R&sup۲; = ۰.۴۵) و ۴۷٪ از واریانس آمادگی برای تغییر (R&sup۲; = ۰.۴۷) را تبیین کرد. پیشران فناورانه قوی ترین پیش بین خودکارآمدی (β = ۰.۲۹) و پیشران اجتماعی-تعاملی و انسانی-فرهنگی غالب ترین پیش بین های آمادگی تغییر (به ترتیب β = ۰.۲۶ و ۰.۲۵) بودند. بحث و نتیجه گیری: الگوی متمایز اثرگذاری پیشران ها نشان می دهد خودکارآمدی شناختی از تماس مستقیم با فناوری تغذیه می کند، در حالی که آمادگی تغییر ریشه در هنجارهای فرهنگی و شبکه های اجتماعی دارد. این یافته ها با نظریه شناختی-اجتماعی بندورا همسو بوده و مبنای تجربی نویی برای سیاست گذاری توسعه سرمایه انسانی دیجیتال در ورزش ایران فراهم می آورند

کلیدواژه ها:

حکمرانی دیجیتال ، خودکارآمدی شناختی ، آمادگی برای تغییر ، مدیران ورزشی ، تحول دیجیتال