تحلیل دیالکتیکی از نسبت فرم و معنا در روایت های تعاملی بر پایه نظام فلسفی هگل: وحدت ایده و تجسد در بازی های رایانه ای" >تحلیل دیالکتیکی از نسبت فرم و معنا در روایت های تعاملی بر پایه نظام فلسفی هگل: وحدت ایده و تجسد در بازی های رایانه ای" >تحلیل دیالکتیکی از نسبت فرم و معنا در روایت های تعاملی بر پایه نظام فلسفی هگل: وحدت ایده و تجسد در بازی های رایانه ای" >

<span lang="FA">تحلیل دیالکتیکی از نسبت فرم و معنا در روایت های تعاملی بر پایه نظام فلسفی هگل: وحدت ایده و تجسد در بازی های رایانه ای

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 70

فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JOP-24-1_006

تاریخ نمایه سازی: 15 آبان 1405

چکیده مقاله:

در نظام زیبایی شناسی هگل، هنر نه صرفا بازنمایی ایده، بلکه لحظه ای از تحقق آن در قالب حسی و فرمی است؛ جایی که وحدت درونی محتوا و صورت، به مثابه فعلیت یافتن ایده در تجسد، شرط اصالت اثر هنری تلقی می شود. هدف این پژوهش، واکاوی امکان تحقق این وحدت دیالکتیکی در قالبی نوین از تجربه زیباشناختی است. بر این اساس، مسئله اصلی مقاله آن است که در ساختارهای هنری-تعاملی معاصر، چگونه می توان شرایطی را شناسایی کرد که در آن ایده نه در بازنمایی صوری، بلکه در تجربه زیسته و مشارکتی به ظهور برسد. پژوهش حاضر با اتکا بر تحلیل فلسفی-مفهومی و تفسیر تطبیقی، و از رهگذر بررسی تحلیلی نمونه هایی منتخب از روایت های تعاملی، از مفاهیم بنیادین اندیشه هگل چون ایده، تجسد، نفی، ضرورت در فرم و گذار از حس به روح بهره می گیرد. یافته های مقاله نشان می دهد که هرگاه فرم هنری در ساختاری زمان مند، غیرخطی و تعاملی سازمان یابد، می تواند بستری برای تحقق نوعی آگاهی دیالکتیکی فراهم آورد؛ آگاهی ای که در آن معنا نه امری از پیش داده شده، بلکه در لحظه مشارکت فعال سوژه و در دل تجربه ی فرمی اثر پدید می آید. افزون بر این، تحلیل نمونه های موردی نشان می دهد که گاه شکست در انسجام روایی، گسست در ساختار معنا یا حذف عامدانه زبان، خود می تواند به شکل گیری آگاهی فلسفی از محدودیت ها بینجامد؛ آگاهی ای که در چارچوب دیالکتیک هگلی، به منزله حقیقت منفی و سطحی از تحقق ایده قابل فهم است.

کلیدواژه ها:

زیبایی شناسی دیالکتیکی ، فلسفه هگل ، وحدت ایده و تجسد ، مطالعات بازی های رایانه ای ، روایت های تعاملی

نویسندگان

Ali Razizadeh

استادیار گروه هنرهای رسانه ای، دانشکده دین و رسانه، دانشگاه صداوسیما، قم، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • اکبرمسگری، احمدعلی، ساعتچی، سید محمدمهدی (۱۳۹۲). تحول زیبایی شناسی در ...
  • اکبری ناصری، محبوبه، مصطفوی، شمس الملوک، اسلامی، شهلا (۱۴۰۰). بیان ...
  • عابدی جیغه، مصطفی (۱۴۰۲). توضیح نسبت سوبژکتیویته هگلی با اجتماع ...
  • Akbar Mesgari, A. ‘A., & Saatchi, S. M. M. (۲۰۱۳). ...
  • Gualeni, S. (۲۰۱۵). Virtual Worlds as Philosophical Tools: How to ...
  • Hajiyani, F., Rahmani, J. & Shamshiri, M. R. (۲۰۲۲). The ...
  • Houlgate, S. (۲۰۰۵). An Introduction to Hegel: Freedom, Truth and ...
  • Jones, S. E. (۲۰۰۸). The Meaning of Video Games: Gaming ...
  • Keogh, B. (۲۰۱۸). A Play of Bodies: How We Perceive ...
  • Moland, L. L. (۲۰۱۹). Hegel's Aesthetics: The Art of Idealism. ...
  • Muriel, D., & Crawford, G. (۲۰۱۸). Video Games as Culture: ...
  • Murray, J. H. (۲۰۱۷). Hamlet on the Holodeck: The Future ...
  • Nasirzadeh Bekrabad, A. & Asghari, M. (۲۰۲۲). Unity as the ...
  • Pippin, R. B. (۲۰۱۴). After the Beautiful: Hegel and the ...
  • Playdead. (۲۰۱۶). Inside [Video game]. Playdead ...
  • Rahnama, F. & Nasri, A. (۲۰۲۳). Analysis of Danto's Historical-Hegelian ...
  • Smuts, A. (۲۰۰۵). Are Video Games Art?. Contemporary Aesthetics, Vol. ...
  • Thatgamecompany. (۲۰۱۲). Journey [Video game]. Sony Computer Entertainment ...
  • Žižek, S. (۲۰۱۲). Less Than Nothing: Hegel And The Shadow ...
  • نمایش کامل مراجع