تاثیر تمرینات ترکیبی با مکمل یاری گامااوریزانول براسترس اکسیداتیو، شاخص های گلایسمسیک و مقاومت انسولینی در مردان مبتلابه دیابت نوع۲
محل انتشار: مجله تحقیقات سلامت در جامعه، دوره: 12، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 16
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JHCM-12-2_005
تاریخ نمایه سازی: 15 آبان 1405
چکیده مقاله:
مقدمه و هدف: هایپرگلیسمی مزمن د ر دیابت نوع ۲ از طریق افزایش تولید گونه های فعال اکسیژن و تضعیف سیستم دفاع آنتی اکسیدانی به استرس اکسیداتیو منجر می شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر ۸ هفته تمرینات ترکیبی به همراه مکمل یاری گامااوریزانول بر استرس اکسیداتیو، ظرفیت آنتی اکسیدانی، شاخص های گلایسمیک و مقاومت انسولینی در مردان مبتلا به دیابت نوع ۲ بود.
روش کار: ۳۰ مرد مبتلا به دیابت نوع ۲ به صورت هدفمند انتخاب و در ۳ گروه تمرین ترکیبی و دارونما، تمرین ترکیبی و مکمل و کنترل دارونما (۱۰ نفر) تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت ۸ هفته و ۳ جلسه در هفته تمرین ترکیبی (مقاومتی با شدت ۴۰ تا ۷۰ درصد یک تکرار بیشینه (۱RM) و استقامتی با شدت ۵۰ تا ۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب بیشینه (HRR)) را انجام دادند. گروه مکمل روزانه ۶۰۰ میلی گرم مکمل گامااوریزانول را در ۲ وعده به مدت ۸ هفته مصرف کردند. نمونه خونی در حالت ناشتا برای ارزیابی سوپراکسید دیسموتاز، مالون دی آلدئید و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی، انسولین و گلوکز خون ناشتا، ۴۸ ساعت قبل و بعد مداخله جمع آوری شد. برای مقایسه تفاوت های بین گروهی از آزمون تحلیل واریانس دو راهه با اندازه گیری های مکرر و کمترین تفاوت معنی دار (LSD)در سطح معنی داری ۰۵/P≤۰ استفاده شد.
یافته ها: کاهش معنی داری در سطوح گلوکز خون، انسولین، مقاومت انسولینی، هموگلوبین گلیکوزیله و مالون دی آلدئید در گروه های آزمایش نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (۰۵/P<۰). همچنین، افزایش معنی داری در سطوح سوپراکسید دیسموتاز (۰/۰۱۲=P) و ظرفیت تام آنتی اکسیدانی (۰/۰۱۷=P) در گروه های آزمایش نسبت به گروه کنترل مشاهده شد؛ اما تفاوت ها بین گروه تمرین ترکیبی با دارونما و گروه تمرین ترکیبی با مصرف مکمل از نظر آماری معنی دار نبود (۰۵/P>۰).
نتیجه گیری: ۸ هفته تمرین ترکیبی (هوازی مقاومتی) شاخص های گلیسمی، مقاومت به انسولین و استرس اکسیداتیو را در مردان مبتلا به دیابت نوع ۲ بهبود بخشید. این بهبود مستقل از مکمل گامااوریزانول بود؛ زیرا هیچ اثر اضافی هنگام افزودن این مکمل به تمرین مشاهده نشد.
کلیدواژه ها:
Insulin Resistance ، Oxidative Stress ، combined Training ، Diabetes Mellitus Type ۲ ، Gamma-Oryzanol ، استرس اکسیداتیو ، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام ، مقاومت انسولینی ، تمرین ترکیبی ، گامااوریزانول
نویسندگان
مهدی رستمی زاده
Department of Sport Physiology and Corrective Exercise, Faculty of Sport Sciences, Urmia University, Urmia, Iran
کاظم خدائی
Department of Sport Physiology and Corrective Exercise, Faculty of Sport Sciences, Urmia University, Urmia, Iran
حامد همیشه کار
Center for Drug Applied Research (DARC), Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :