تحلیل تطبیقی الگوریتمهای امضای دیجیتال پساکوانتومی و ارزیابی کاربرد آنها در زیر ساخت کلید عمومی و پروتکل امنیتی لایه انتقال

با توسعه سریع رایانش کوانتومی امنیت الگوریتمهای امضای دیجیتال کلاسیک مبتنی بر تجزیه اعداد بزرگ و مسئله لگاریتم گسسته با تهدید جدی مواجه شده است. در پاسخ به این چالش الگوریتمهای امضای دیجیتال پساکوانتومی توسط موسسه ملی استاندارد و فناوری ایالات متحده معرفی و در حال استانداردسازی می باشند. در این پژوهش سه الگوریتم منتخب شامل دیلیتیوم، فالکن و اسفینکس پلاس از منظر امنیت، اندازه کلید عمومی، اندازه امضا، پیچیدگی محاسباتی و قابلیت استفاده در زیر ساخت کلید عمومی و پروتکل امنیتی لایه انتقال مورد تحلیل تطبیقی قرار می گیرند. همچنین تاثیر استفاده از این الگوریتمها بر فرآیند دست دهی در ارتباطات امن بررسی می شود. نتایج نشان می دهد الگوریتمهای مبتنی بر شبکه تعادل مناسبی میان امنیت و کارایی ایجاد کرده و گزینه عملی تر برای مهاجرت تدریجی به زیر ساختهای مقاوم در برابر کوانتوم محسوب می شوند. در پایان چالشهای فنی و اجرایی مهاجرت به سامانه های امضای دیجیتال پساکوانتومی مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

امضای دیجیتال ، رمزنگاری پساکوانتومی ، زیر ساخت کلید عمومی ، امنیت ارتباطات ، تحلیل تطبیقی