مروری بر رویکردهای تبدیل توصیفهای متنی به BPMN

تبدیل توصیفات متنی فرایندها به BPMN یکی از مسئله های مهم در مهندسی فرایند و تحلیل سامانه های سازمانی است. ارزش این مسئله از آنجا ناشی می شود که بسیاری از فرایندهای واقعی پیش از آنکه در قالب نمودارهای رسمی ثبت شوند، در قالب دستورالعمل روایت، کاربر سناریوی عملیاتی یا متن های نیمه ساخت یافته در دسترس قرار دارند. در چنین شرایطی تبدیل دقیق متن به مدل فرایندی می تواند مسیر، تحلیل استانداردسازی و خودکارسازی را هموار کند. با این حال، این کار به سبب ابهام زبانی، حذف عناصر ضمنی، وابستگی های معنایی، چند معنایی افعال، و دشواری تشخیص استثناها همچنان مسئله ای پیچیده و چندلایه باقی مانده است. این نوشتار رویکردهای شاخص تبدیل توصیفات متنی به BPMN را با تکیه بر آثار بنیادی و پژوهش های تازه بررسی می کند. مرور حاضر نشان می دهد که مسیر تحول این حوزه از روش های قاعده محور و مبتنی بر تحلیل زبان آغاز می شود، سپس به رویکردهای نیمه خودکار و ابزارهای تعاملی می رسد. در سال های اخیر با ورود مدل های زبانی بزرگ به سمت چارچوب های ترکیبی، تولید تدریجی و ارزیابی های چند بعدی حرکت کرده است. نتایج این بررسی نشان می دهد که هیچ رویکردی هنوز به سطحی نرسیده است که هم زمان دقت ساختاری، دقت معنایی، توضیح پذیری و سهولت استفاده را در سطحی پایدار تضمین کند. می توان گفت که آینده این حوزه نه در تکیه صرف بر قواعد سخت گیرانه است و نه در واگذاری کامل کار به مدل های زبانی عمومی است.

کلیدواژه ها:

BPMN ، توصیفهای متنی ، استخراج فرایند ، پردازش زبان طبیعی ، مدلهای زبانی بزرگ