سیستم های توصیه گر در محیط های توسعه نرم افزار از توصیه کد تا توصیه طرح و بازآرایی تحلیل اثر بخشی این سیستم ها در بهبود کیفیت و بهره وری توسعه دهندگان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 31

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ITNAF01_1249

تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1405

چکیده مقاله:

سیستم های توصیه گر نرم افزاری به عنوان ابزارهایی کلیدی در محیط های توسعه یکپارچه ظهور کرده اند تا با ارائه راهنمایی های هوشمند در فرآیند، توسعه کیفیت کد را ارتقا دهند، بازآرایی را بهینه سازند و هزینه های نگهداشت را کاهش دهند. این پژوهش با هدف تحلیل اثر بخشی این سیستم ها در بهبود کیفیت نرم افزار و بهره وری توسعه دهندگان به بررسی و مقایسه مدل های شاخصی از جمله سیستم پیشنهاد بازآرایی نرم افزار، سیستم نوین پیشنهاددهنده برای اعتبارسنجی کد و بازآرایی بهینه و سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی و مدل های زبانی بزرگ می پردازد. از طریق مرور نظام مند و تحلیل مقایس های چارچوبی تحلیلی ارائه می شود که دقت، کارایی و پذیرش سیستم های توصیه گر را در سه سطح مداخله ارزیابی می کند؛ سطح کد مانند تکمیل خودکار کد و پیشنهاد قطعه کد، سطح طراحی (مانند تشخیص مشکلات معماری و بوی بد کد) و سطح بازآرایی مانند شناسایی فرصت های بازآرایی خودکار. نتایج تحقیق نشان می دهد که این سیستم ها به طور معناداری بار شناختی توسعه دهندگان را کاهش می دهند، زمان توسعه را کوتاه می کنند و قابلیت نگهداری کد را بهبود می بخشند. بر پایه داده های تجربی، دقت سیستم های مورد بررسی در پیشنهاد بازآرایی بین ۸۷ تا ۹۱ درصد، میزان خطای اعتبارسنجی کمتر از یک درصد و شاخص موفقیت در ارائه توصیه های موثر در محیط توسعه حدود ۸۸ درصد اندازه گیری شده است. با این حال، چالش هایی از جمله آلودگی داده های آموزشی، محدودیت ارزیابی ها به محیط آزمایشگاهی، عدم اطمینان از تکرارپذیری در شرایط واقعی، شخصی سازی محدود، کمبود قابلیت تبیین و دشواری یکپارچه سازی در IDEها و زبان های مختلف همچنان پابرجا هستند. در پایان، جهت های پژوهشی آتی بر توسعه سیستم های شخصی سازی شده آگاه از زمینه، روش های هوش مصنوعی قابل تبیین و چارچوب های توصیه چندسطحی متمرکز شده است که راهنمایی، کد، طراحی و بازآرایی را در یک تجربه یکپارچه توسعه ادغام می کنند. این مطالعه تصویری کلی از وضعیت فعلی و نقشه ای برای طراحی سیستم های توصیه گر موثرتر و انسان محور در مهندسی نرم افزار ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سیستم های توصیه گر ، محیط توسعه یکپارچه ، تکمیل خودکار ، کد ، بازآرایی ، نرم افزار ، کیفیت نرم افزار ، بهره وری توسعه دهنده ، هوش مصنوعی در مهندسی نرم افزار

نویسندگان

جمشید افشانی

موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی، خوزستان اهواز

پروین شریفی فرد

موسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی، خوزستان اهواز