مدیریت تاب آور پروژه های ساختمانی در شرایط نااطمینانی اقتصادی و ریسک های ژئوپلیتیکی

صنعت ساخت و ساز یکی از ارکان اصلی توسعه اقتصادی و زیرساختی کشورها محسوب می شود اما پروژه های ساختمانی همواره در معرض ریسک هایی نظیر بحران های اقتصادی، نوسانات بازار، تحریم ها، جنگ، اختلال در زنجیره تامین و بی ثباتی سیاسی قرار دارند. تشدید نااطمینانی های اقتصادی و ژئوپلیتیکی در سال های اخیر نشان داده است که رویکردهای سنتی مدیریت پروژه مبتنی بر کنترل ثابت زمان، هزینه و کیفیت، توان کافی برای مواجهه با محیط های پرابهام و متغیر را ندارند. در چنین شرایطی، مفهوم تاب آوری به عنوان رویکردی نوین در مدیریت پروژه های ساختمانی مطرح شده است. تاب آوری در پروژه های عمرانی به توانایی پیش بینی، جذب بحران، شوک، حفظ تداوم عملکرد، بازیابی سریع و سازگاری با شرایط جدید اشاره دارد. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی - مفهومی، ضمن بررسی مبانی نظری تاب آوری به تحلیل اثر ریسک های ژئوپلیتیکی، نااطمینانی اقتصادی و اختلالات زنجیره تامین بر پروژه های ساختمانی می پردازد، همچنین چارچوبی عملیاتی برای افزایش تاب آوری پروژه ها در ابعاد مالی، قراردادی، مدیریتی، زنجیره تامین و فناوری ارائه می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از رویکردهای تاب آور می تواند نقش مهمی در کاهش آسیب پذیری پروژه ها، حفظ تداوم عملکرد و افزایش توان سازگاری پروژه های ساختمانی در شرایط بحرانی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، مدیریت پروژه ، ریسک ژئوپلیتیکی ، نااطمینانی اقتصادی ، مدیریت بحران