اتحاد چهارگانه تراشه بازتولید هژمونی از طریق دیپلماسی فناوری

در اوایل دهه ۲۰۲۰ میلادی، ایالات متحده به همراه ژاپن، کره جنوبی و تایوان به اتحاد چهارگانه تراشه شکل داد تا همکاری ها و هماهنگی های لازم در صنعت نیمه رسانا را در میان اعضا به پیش ببرد. این پژوهش تلاش کرده است به این پرسش ها پاسخ دهد که هدف اصلی ایالات متحده از شکل دادن به یک اتحاد در زمینه تولید تراشه ها چه بود؟ و اینکه چگونه ایالات متحده از این همکاری ها در راستای حفظ برتری هژمونیک استفاده می کند؟ در این مقاله با روش توصیفی-تبیینی استدلال شده است که رقابت فناورانه ایالات متحده و چین صنعت نیمه رسانا را به یکی از عرصه های مهم رقابت قدرت های بزرگ تبدیل کرده است؛ عرصه ای که در آن حفظ برتری فناورانه مستلزم مدیریت زنجیره های تامین فراملی و همکاری با شرکای دارای ظرفیت های مکمل است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ایالات متحده از طریق دیپلماسی فناوری از جمله هماهنگی سیاست های صنعتی و فناورانه، همکاری در کنترل صادرات، مدیریت انتقال فناوری های حساس و بازآرایی زنجیره های تامین درصدد هماهنگ سازی ظرفیت های مکمل ژاپن، کره جنوبی و تایوان در راستای اهداف راهبردی خود است. این فرایند به تقویت برتری فناورانه ایالات متحده و محدودسازی دسترسی چین به برخی فناوری ها و گلوگاه های راهبردی کمک کرده است؛ با این حال وابستگی متقابل اعضا به یکدیگر و پیوندهای اقتصادی آنان با چین ظرفیت ائتلاف برای ایجاد انحصار فناورانه یا توقف روند پیشرفت چین را محدود می کند. بر این اساس، اتحاد چهارگانه تراشه بیش از آنکه سازوکاری برای حذف رقابت فناورانه باشد ابزاری برای مدیریت وابستگی های متقابل و بازتولید برتری فناورانه ایالات متحده در شرایط رقابت قدرت های بزرگ است.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی ، فناوری ، هژمونی ایالات متحده ، چین ، اتحاد و ائتلاف ، صنعت نیمه رسانا