رتبه بندی موانع پذیرش و پیاده سازی کیفیت ۴.۰ در صنایع فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران با رویکرد بهترین بدترین ساده شده گروهی (SGBWM)

با ظهور انقلاب صنعتی چهارم مفهوم کیفیت ۴.۰ به عنوان تحولی بنیادین در مدیریت کیفیت مطرح شده است. صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) ایران با وجود پتانسیل بالا با موانع متعددی در پذیرش و پیاده سازی کیفیت ۴.۰ مواجه است. این پژوهش با هدف شناسایی و اولویت بندی موانع پذیرش کیفیت ۴.۰ در صنعت ICT ایران انجام شده است. در این مطالعه ابتدا ۲۳ مانع کلیدی در پنج دسته، فناورانه، مالی، سازمانی، انسانی و خارجی از طریق مرور ادبیات و مصاحبه با خبرگان شناسایی شد. سپس با استفاده از روش بهترین بدترین ساده شده گروهی (SGBWM) و مشارکت ۱۲ خبره صنعت ICT موانع پذیرش و پیاده سازی کیفیت ۴.۰ بر اساس پنج معیار شدت تاثیر، هزینه رفع، فوریت، گستردگی و پیچیدگی رفع اولویت بندی شدند. یافته ها نشان داد که سرمایه گذاری اولیه بالا، کمبود نیروی کار ماهر و نگرانی های امنیتی مهم ترین موانع هستند. در پایان راهکارهای عملیاتی برای غلبه بر موانع شناسایی شده ارائه گردید. نتایج این تحقیق می تواند راهنمای مدیران و سیاست گذاران صنعت ICT در اولویت بندی منابع محدود و برنامه ریزی استراتژیک باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت ۴.۰ ، صنایع فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران ، ICT ، تصمیم گیری چند معیاره ، موانع کیفیت ۴.۰ ، روش SGBWM