کاربرد فناوری بینایی ماشین در مدیریت منابع انسانی مبتنی بر شواهد

در عصر تحولات دیجیتال و انقلاب صنعتی چهارم سازمانها برای حفظ مزیت رقابتی خود نیازمند گذار از روشهای سنتی ارزیابی عملکرد به رویکردهای مبتنی بر داده های دقیق و عینی هستند. این پژوهش به بررسی کاربرد فناوری بینایی ماشین (Machine Vision) به عنوان ابزاری نوین در مدیریت منابع انسانی می پردازد. نتایج نشان می دهد که بینایی ماشین با توانایی تفسیر خودکار تصاویر و تبدیل رفتارهای غیرکلامی به داده های قابل تحلیل، امکان تحقق «مدیریت منابع انسانی مبتنی بر شواهد» را فراهم می کند. این فناوری با ارائه پایش لحظه ای، حذف سوگیری های شناختی و قضاوت های شخصی، مدیران را قادر به شناسایی الگوهای رفتاری پنهان و ارائه ابزاری قدرتمند برای ارتقای بهره وری، ایمنی و عدالت سازمانی می سازد. علاوه بر این قابلیت پیش بینی رفتارهای آینده، به مدیران اجازه می دهد تا مداخلات پیشگیرانه موثری برای جلوگیری از فرسودگی شغلی و ترک خدمت کارکنان انجام دهند. با وجود مزایای فراوان، این پژوهش به چالش های اخلاقی و ضرورت حفظ حریم خصوصی در پیاده سازی این سیستم ها نیز اشاره دارد.

کلیدواژه ها:

بینایی ماشین ، کنترل نیروی انسانی ، تحلیل رفتار ، شناسایی الگو ، بهره وری سازمانی ، مدیریت مبتنی بر شواهد