رابطه ی سبک رهبری مدیران با عملکرد تحصیلی دانش آموزان نقش میانجی استفاده از فناوری آموزشی

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تحت تاثیر عوامل قرار دارد که یکی از عوامل مهم سبک رهبری مدیران مدارس می باشد. این پژوهش به منظور بررسی ارتباط بین سبک رهبری مدیران مدارس و عملکرد تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر نقش میانجی «استفاده از فناوری آموزشی» طراحی شده است. فرض بر این است که سبک های رهبری متفاوت (مثلا تحول گرا، مشارکتی، دستوری) بطور مستقیم یا غیر مستقیم استفاده از فناوری بر عملکرد تحصیلی تاثیرگذارند. این مطالعه به روش توصیفی همبستگی می باشد و از جامعه آماری شامل ۲۰۰ دانش آموز به صورت تصادفی انتخاب شده است. داده های دانش آموزان عملکرد تحصیلی و داده های مربوط به سبک رهبری از درک دانش آموزان جمع آوری می شود. معیار عملکرد تحصیلی دانش آموزان میانگین نمرات ترم گذشته سطح پیشرفت تحصیلی خودارزیابی (۱ تا ۵) قرار داده شد. پایایی پرسشنامه با آلفای کرونباخ حداقل محاسبه، مقادیر میانگین واریانس استخراج شده و پایایی ترکیبی نیز برای تمام سازه ها بزرگ تر از ۰.۷ گزارش شد که نشان دهنده ی روایی همگرا و پایایی قابل قبول پرسشنامه است. در این پژوهش بعد از استخراج اطلاعات از پرسشنامه ها با کمک میانگین و فراوانی به تحلیل داده ها و همبستگی بین متغیرها را با ضریب همبستگی پیرسون به دست آمده و رابطه سبک رهبری بر عملکرد تحصیلی تاثیر را با SEM می سنجد. در رهبری تحول آفرین به دلیل استفاده بالا از فناوری عملکرد تحصیلی بهبود می یابد، سبک رهبری بر استفاده از فناوری اثر دارد؛ استفاده از فناوری بر عملکرد اثر دارد در این رابطه b میزان تاثیر استفاده از فناوری بر عملکرد تحصیلی را نشان می دهد که b تقریبا ۰.۴۸۰ می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک رهبری مدیران به ویژه سبک مشارکتی نقش قابل توجهی در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کنند. به بیان دیگر سبک رهبری مدیران مدارس نه تنها جهت گیری استفاده از فناوری را تعیین می کند بلکه کیفیت و عمق یادگیری دانش آموزان را نیز تحت تاثیر قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

سبک رهبری مدیران ، به کارگیری فناوری ، بهبود عملکرد تحصیلی