دیدبانی فناوری های نوظهور در افق زمانی ۱۴۲۰

با توجه به رشد روزافزون فناوری و وابستگی حوزه های مختلف به آن جایگاه فناوری در رشد و توسعه یک کشور مهم و پایش این حوزه نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. از آنجائی که فرآیند دیدبانی در آینده پژوهی به عنوان فرآیند پایش و پویش مستمر حوزه مورد مطالعه است دیدبانی تغییرات نوظهور در این حوزه می تواند زمینه بهبود تصمیم گیری های کلان و برنامه ریزی در حوزه فناوری هر کشور را فراهم نماید. روش مورد استفاده در این پژوهش روش دیدبانی است که جهت گردآوری اطلاعات از اسناد معتبر ۵ ساله اخیر در پایگاه های استنادی استفاده شده است. یافته های این پژوهش مطابق روش دیدبانی شامل بررسی جوانب حوزه فناوری اعم از فناوری های نوپدید، رشته های نوظهور، علائم ضعیف تغییر، فناوری های پایلوت و مسائل غیرمترقبه فناوری های نوپدید است. نتایج بررسی صورت گرفته نشان دهنده آن است که فناوری های نوپدید علیرغم ایجاد فرصت رشد مناسب تهدیدهای بالقوه ای را ایجاد می کنند که کنترل آنها و جلوگیری از هرگونه غافلگیری در آینده نیازمند ایجاد تعادل بین حکمرانی کشور و نوآوری است. یافته های این پژوهش، زمینه شناسایی نقاط ضعف، قوت، فرصت ها و تهدیدها را فراهم می آورد ولی ارائه راهکارهای مطمئن و درک عمیق جوانب این حوزه نیازمند بررسی جامع در اندیشکده های تخصصی مرتبط است تا زمینه پژوهش های آتی مهیا شود.

کلیدواژه ها:

آینده پژوهی ، دیدبانی ، فناوری ، پدیده های نوظهور ، رشد و توسعه