مسئولیت بین المللی در قراردادهای بین المللی خودروهای خودران: مبانی انتساب و الگوی جبران خسارت

گسترش فناوری های نوین در صنعت حمل و نقل به ویژه توسعه خودروهای خودران موجب طرح مسائل حقوقی تازه ای در عرصه قراردادهای بین المللی شده است. قراردادهای بین المللی مرتبط با طراحی، تولید و بهره برداری از خودروهای خودران به دلیل ماهیت پیچیده چندلایه و فناورانه، خود زمینه ساز بروز انواع مسئولیت های حقوقی در سطح فراملی هستند. در این میان تعیین حدود و مبانی مسئولیت بین المللی، دولت ها، شرکت های تولیدکننده، طراحان نرم افزار، بهره برداران و سایر اشخاص دخیل از مهم ترین چالش های حقوقی این حوزه به شمار می رود. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی به بررسی مفهوم و مبانی مسئولیت بین المللی در قراردادهای مرتبط با خودروهای خودران پرداخته و تلاش می کند جایگاه اصول حقوق بین الملل، قواعد مسئولیت مدنی، تعهدات قراردادی و الزامات ناشی از استانداردهای فنی و ایمنی را در این زمینه تبیین کند، همچنین نقش نقض تعهدات قراردادی، عیوب فنی، خطاهای الگوریتمی، نقص در امنیت سایبری و تعارض قوانین در تحقق مسئولیت بین المللی مورد مطالعه قرار می گیرد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که فقدان چارچوب حقوقی یکپارچه و هماهنگ در سطح بین المللی موجب ابهام در انتساب مسئولیت و جبران خسارات ناشی از عملکرد خودروهای خودران شده است. از این رو، تدوین قواعد منسجم و همکاری حقوقی بین المللی برای تنظیم این نوع قراردادها و تعیین دقیق مسئولیت بازیگران مختلف ضرورتی انکارناپذیر به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت بین المللی ، قراردادهای بین المللی ، خودروهای خودران ، هوش مصنوعی ، جبران خسارت ، بیمه بدون تقصیر