طراحی میان افزا مجتمع مسکونی ششصد دستگاه براساس تلفیقی از مدل های مکان پایدار و مکان سازی مدرن

فضای بین ساختمان ها به مثابه فضایی جهت تعامل در واحد همسایگی دارای اهمیت می باشد این فضاها که در اثر گذشت زمان ویژگی های موثر خود را از دست می دهند می توانند با ارزش دهی دوباره به آن ها حیات خود را به دست آورده و نیز فرصتی تازه برای خلق نوآوری هایی در عرصه ی طراحی شهری شوند Infill Design یا طراحی میان افزا رویکردی نوینی است که موجبات درک مجدد این فضاها و تقویت جنبه های مثبت این فضاها را مهیا می سازد. هدف این پژوهش طراحی فضاهای باز میان ساختمان ها به صورت جذاب و کارآمد است که ضمن جلب رضایت ساکنان، موجب تقویت احساس تعلق و تعامل اجتماعی در این مجتمع نیز گردد همچنین پژوهش در پی آن است تا با یافتن مولفه های طراحی میان افزای متناسب با مجتمع و بررسی امکان پایداری و کارایی بهتر و ... در محدوده ی مورد مطالعه از حیث همگام سازی با احتیاجات ساکنین، نگاهی رو به جلو برای توسعه و پایداری داشته باشد. روش تحقیق پیمایشی و از طریق برداشت فعالیت ها می باشد جامعه آماری مجتمع ششصد دستگاه مشهد شامل ۱۹ بلوک و جمعیتی بالغ بر ۲۰۰۰ نفر می باشد یکی از چالش های اصلی مواجه این مجموعه سکونتی قدمت بیش از ۵۰ ساله آن است که انطباق با نیازهای معاصر در آن را با مساله ی جدی رو به رو ساخته است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که از مجموع ۶۷ فعالیت برداشت شده در ساعات مختلف تعداد فعالیت های پویا ۴۰ (فعالیت به نسبت فعالیت های ایستا) ۲۱ فعالیت بیش تر بوده است نتایج این پژوهش بر توجه به نیاز ساکنین مجتمع های مسکونی جهت پایداری این گونه ی مسکن جهت حفظ حیات و احساس تعلق ایشان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

طراحی میان افزا ، مجتمع مسکونی ، واحد همسایگی ، ششصد دستگاه مشهد