تبیین الگوی راهبردی مدیریت هوشمند و آینده پژوهی توسعه ورزش جانبازان سالمند

مشاهدات میدانی نشان دهنده روند نزولی مشارکت ورزشی جانبازان سالمند در ایران است؛ جایی که چالش هایی مانند فرسودگی زیرساخت ها، گره های بوروکراتیک و کاهش انگیزه ضرورت طراحی الگویی جامع برای توسعه ورزش در این قشر را ایجاب می کند. هدف این پژوهش تبیین الگوی راهبردی مدیریت هوشمند و آینده پژوهی توسعه ورزش جانبازان سالمند بود. روش شناسی تحقیق حاضر تفسیری با استراتژی تحلیل محتوای کیفی رویکرد گلیزر بود. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۲ نفر از خبرگان حوزه مدیریت ورزشی و ایثارگران بود که به روش نمونه گیری هدفمند تا حد اشباع نظری انتخاب شدند. برای اطمینان از ثبات، کدگذاری پایایی باز آزمون بر روی بخشی از مصاحبه ها محاسبه شد که درصد توافق حدود ۸۰ درصد به دست آمد. تجزیه و تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی صورت گرفت و روابط میان ۵۱ گویه نهایی در قالب ۱۱ مقوله کلان از طریق نرم افزار MAXQDA نسخه ۲۰۲۰ کدگذاری و تحلیل گردید. یافته ها تحلیل داده ها منجر به استخراج ۱۱ مقوله اصلی گردید که بر اساس فراوانی و ضریب اهمیت اولویت های حیاتی پژوهش را تشکیل دادند. یافته ها نشان داد که مقوله باشگاه با ۴۶ کد باز، جشنواره و مسابقات با ۳۲ کد باز، سلامت و روانی با ۳۱ کد باز، اداری و برنامه ریزی با ۲۹ کد باز، لجستیک با ۲۴ کد باز، جامعه با ۲۴ کد باز، حامیان ورزش با ۲۱ کد باز، تبلیغات و اطلاع رسانی با ۱۵ کد باز، الکترونیک با ۱۴ کد باز، اقتصاد با ۱۳ کد باز و بخش فرهنگی با ۱۲ کد باز را به خود اختصاص دادند. نتایج پژوهش نشان دهنده پیچیدگی اکوسیستم ورزش ایثارگران در ایران است که بیش از هر چیز تحت تاثیر عوامل ساختاری، لجستیک و اداری و نیازهای روانی قرار دارد. این یافته ها فاش می سازد که برای گذار از رکود فعلی، برندها و نهادهای متولی باید از مدل های خدمات محور صرف به سمت مدل های جامعه محور و تخصصی حرکت کنند. این مدل نه تنها شکاف های پژوهشی در حوزه مدیریت ورزش سالمندی را پر می کند بلکه راهنمایی عملی برای سیاست گذاران فراهم می آورد تا با تمرکز بر بازسازی زیرساخت های باشگاهی و توسعه رویدادهای همرزم گری نرخ مشارکت ورزشی این قشر را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

توسعه ورزش جانبازان ایثارگر ، مشارکت اجتماعی ، زیرساخت های ورزشی