تاثیر سرمایه روانشناختی دیجیتال بر نوآوری فردی کارکنان دولت نقش میانجی یادگیری سازمانی مستمر

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سرمایه روانشناختی دیجیتال بر نوآوری فردی کارکنان دولت و تبیین نقش میانجی یادگیری سازمانی مستمر انجام شده است. در عصر تحول دیجیتال مهارت های سنتی روانشناختی به تنهایی برای پاسخگویی به چالش های پیچیده اداری کافی نیستند و مفهومی نوین تحت عنوان سرمایه روانشناختی دیجیتال شکل گرفته است که ترکیبی از هوش هیجانی، تاب آوری و تفکر انتقادی در بستر فناوری است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شاغل در دستگاه های اجرایی استان تهران بود که با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه ۳۸۴ نفر تعیین و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد سرمایه روانشناختی دیجیتال برگرفته از مدل های نوین شایستگی دیجیتال، نوآوری فردی و یادگیری سازمانی مستمر بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها توسط اساتید مدیریت و روانشناسی تایید و پایایی آنها از طریق آلفای کرونباخ بالای ۸۵ مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و تحلیل رگرسیون چندگانه و مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) با نرم افزار SmartPLS تحلیل شدند. نتایج نشان داد که سرمایه روانشناختی دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر نوآوری فردی کارکنان دولت دارد همچنین یادگیری سازمانی مستمر نقش میانجی کامل و معناداری در این رابطه ایفا می کند. به عبارت دیگر سرمایه روانشناختی دیجیتال نه تنها مستقیما بر نوآوری اثر می گذارد بلکه با تسهیل فرآیندهای یادگیری مستمر بستر مناسبی برای خلق ایده های نو فراهم می آورد. یافته ها حاکی از آن است که توسعه زیرساخت های دیجیتال به تنهایی کافی نیست؛ بلکه تقویت مولفه های روانشناختی دیجیتال مانند خودکارآمدی، دیجیتال تاب آوری در برابر تغییرات فناوری و تفکر انتقادی دیجیتال از طریق فعال سازی یادگیری مستمر منجر به افزایش نوآوری در بخش دولتی می شود. این مطالعه راهکارهای عملی برای مدیران دولتی جهت طراحی برنامه های توانمندسازی روانشناختی-دیجیتال ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

سرمایه روانشناختی دیجیتال ، نوآوری فردی ، یادگیری سازمانی مستمر ، مدیریت منابع انسانی دیجیتال