همگرایی فناوری دفتر کل توزیع شده و رایانش ابری مروری تحلیلی

تحول معماری های دیجیتال از الگوهای متمرکز به سامانه های توزیع شده منجر به توسعه فناوری دفتر کل توزیع شده (Distributed Ledger Technology - DLT) به عنوان زیرساختی امن، تغییرناپذیر و مقاوم برای مدیریت داده ها و تراکنش ها شده است. با این حال بلاک چین های سنتی در محیط های پرتراکنش به ویژه در بستر اینترنت اشیا با محدودیت های مقیاس پذیری، سربار محاسباتی و تاخیر اجماع مواجه اند که کارایی عملیاتی آن ها را کاهش می دهد. برای رفع این چالش ها، آیوتا (IOTA) با بهره گیری از ساختار گراف غیرمدور جهت دار موسوم به تنگل (Tangle)، مدل نوآورانه ای از اعتبارسنجی توزیع شده ارائه می کند که با حذف کارمزد تراکنش و واگذاری فرآیند تایید به مشارکت کنندگان شبکه توان عملیاتی بالاتری برای ریز تراکنش ها فراهم می سازد. با این وجود استفاده از مولفه Coordinator و تعارض میان امنیت، تمرکززدایی و مقیاس پذیری نشان می دهد که این معماری در مقیاس کلان با محدودیت هایی مواجه است. از سوی دیگر، رایانش ابری (Cloud Computing) با ارائه منابع محاسباتی انعطاف پذیر و زیرساخت های قابل توسعه، قابلیت جبران بخشی از محدودیت های عملکردی DLT را داراست اما ادبیات موجود عمدتا به تحلیل های جداگانه پرداخته و فاقد چارچوب یکپارچه برای همگرایی معماری، عملکرد و امنیت در سناریوهای پرتراکنش است. این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی، ضمن تبیین مبانی نظری DLT، بلاک چین و IOTA به تحلیل نظام مند قابلیت ها و محدودیت های این فناوری ها در سناریوهای پرتراکنش پرداخته و چارچوب تحلیلی برای بررسی همگرایی احتمالی دفتر کل های توزیع شده و زیرساخت های ابری ارائه می دهد. یافته ها نشان می دهند این همگرایی می تواند تعادل میان امنیت، مقیاس پذیری و کارایی را بهبود بخشد و مسیر طراحی معماری های غیرمتمرکز نسل آینده را نظام مند هدایت کند.

کلیدواژه ها:

دفتر کل توزیع شده ، بلاک چین ، آیوتا / تنگل ، رایانش ابری ، تکنیک های اجماع ، سامانه های غیرمتمرکز