مدل سازی کیفی و ارزیابی تولید هیدروژن سبز (green hydrogen) به عنوان انرژی تجدیدپذیر به منظور کاهش مصرف برق در پالایشگاه

تولید هیدروژن سبز به عنوان یکی از مسیرهای کلیدی گذار انرژی نقش مهمی در کاهش شدت مصرف برق و آلایندگی صنایع انرژی بر از جمله پالایشگاه ها ایفا می کند. در این پژوهش یک چارچوب مدل سازی کیفی برای تحلیل تولید هیدروژن سبز مبتنی بر الکترولیز با استفاده از برق تجدیدپذیر ارائه شده است تا امکان ارزیابی اثرات آن بر کاهش مصرف برق شبکه و بهبود عملکرد انرژی در واحدهای پالایشگاهی فراهم شود. روش پیشنهادی بر پایه ترکیبی از رویکردهای تحلیل سیستمی، مدل سازی علی حلقوی و ارزیابی کیفی سناریوها توسعه یافته و روابط بین متغیرهای کلیدی شامل منابع انرژی تجدیدپذیر، بازده الکترولایزر، نیاز هیدروژن فرآیندی، الگوی مصرف برق پالایشگاه و انتشار آلاینده ها را تبیین می کند. نتایج مدل نشان می دهد که ادغام سامانه های تولید هیدروژن سبز با شبکه داخلی انرژی پالایشگاه می تواند وابستگی به برق شبکه را به طور قابل توجهی کاهش دهد و در عین حال پایداری تامین هیدروژن را بهبود بخشد. همچنین تحلیل سناریوها بیانگر آن است که افزایش سهم انرژی خورشیدی و بادی همراه با ارتقای بازده تجهیزات الکترولیز بیشترین اثر را بر کاهش مصرف برق و انتشار CO۲ دارد. این چارچوب کیفی می تواند به عنوان ابزاری تصمیم یار برای مدیران انرژی و برنامه ریزان صنعتی در طراحی مسیرهای بهینه ادغام هیدروژن سبز در پالایشگاه ها مورد استفاده قرار گیرد. یافته های پژوهش بر اهمیت سیاست های حمایتی، کاهش هزینه فناوری الکترولیز و توسعه زیرساخت های ذخیره سازی و توزیع هیدروژن به عنوان پیش نیازهای کلیدی تحقق گذار به انرژی های پاک در صنعت پالایش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هیدروژن ، سبز ، پالایشگاه ، نفت ، الکترولیز ، انرژی تجدیدپذیر