طبقه بندی و مقایسه شبکه های ادهاک: یک مرور منابع

مطالعه شبکه های ادهاک و انواع مختلف آنها از جمله شبکه های حسگر بی سیم، شبکه های مش بی سیم و شبکه های ادهاک سیار در این مقاله مورد بحث قرار گرفته است. دستگاه های بی سیم بدون استفاده از یک نقطه دسترسی بی سیم مرکزی (WAP) مستقیما در یک شبکه ادهاک به یکدیگر متصل می شوند. انتقال داده ها بین دستگاه های بی سیم اغلب توسط یک ایستگاه پایه یا دستگاه WAP مدیریت و هدایت می شود. به محض اینکه دو یا چند دستگاه با یکدیگر مکالمه می کنند، یک شبکه ادهاک فورا ایجاد می شود. اگرچه ترجیح داده می شود که این دستگاه ها در نزدیکی یکدیگر قرار گرفته شوند، اما با پیوستن دستگاه های بیشتر به آن کیفیت و سرعت شبکه کاهش می یابد. ایده شبکه ادهاک خودرویی، شبکه ادهاک هوشمند خودرویی و یک شبکه ادهاک سیار نیز در شبکه های ادهاک معرفی شده است زیرا گره ها از یک نقطه به نقطه دیگر سفر می کنند. هر گره می تواند در هر زمانی به این شبکه بپیوندد و از آن خارج شود. گره ها سیستم ها یا ابزارهای سیاری هستند که بخشی از شبکه اند مانند تلفن همراه، لپتاپ، دستیار دیجیتال شخصی، پخش کننده MP۳ یا رایانه شخصی. علاوه بر این، در پژوهش حاضر مهم ترین نتایج از نویسندگان مختلف در سال های اخیر نیز مورد بحث قرار می گیرد. همچنین این مقاله شبکه های ادهاک سیار، شبکه های حسگر بی سیم و شبکه های مش بی سیم را از نظر کاربردها، محدودیت ها، مسائل، ویژگی ها و مزایا و معایب پروتکل های مسیریابی با هم مقایسه می کند. مهم ترین نکات برای شبکه های ادهاک این است که انواع مختلف گره ها (گره های انتها به انتها، گره های میانی و آنتن های بی سیم) ایمن هستند و به سرعت پاسخ می دهند.

کلیدواژه ها:

شبکه بی سیم ادهاک ، شبکه خودرویی ادهاک ، شبکه سیار ادهاک ، شبکه حسگر بی سیم ، شبکه بی سیم مش