کاربرد هوش مصنوعی در دارورسانی به زخم

بهبود زخم همچنان یک چالش عمده در عمل بالینی است به ویژه به این دلیل که درمان موثر نیازمند عوامل درمانی مناسب و استراتژی های دارورسانی کارآمد است. در طول دهه گذشته پیشرفت های قابل توجهی در توسعه سیستم های دارورسانی پیشرفته و پانسمان های زخم برای بهبود دارورسانی موضعی، حفظ محیط زخم مطلوب و افزایش بازسازی بافت حاصل شده است. پیشرفت های اخیر در پانسمان های زخم از جمله هیدروژل ها، فوم ها، فیلم ها و مواد مبتنی بر فیبر و همچنین سیستم های دارورسانی مبتنی بر نانوذرات مانند نانوذرات پلیمری، لیپیدی و فلزی فرصت های جدیدی را برای بهبود درمان زخم فراهم کرده اند. با این حال، توسعه و بهینه سازی این سیستم ها هنوز به شدت به مطالعات تجربی گسترده متکی است و طراحی فرمولاسیون را هم زمان بر و هم پرهزینه می کند. هوش مصنوعی (AI) به طور فزاینده ای برای پشتیبانی از مراحل مختلف توسعه دارورسانی زخم مورد استفاده قرار می گیرد. یادگیری ماشین و رویکردهای مرتبط با آن برای بهینه سازی فرمولاسیون ها، پیش بینی خواص فیزیکوشیمیایی کلیدی، تخمین راندمان کپسوله سازی دارو و رفتار آزادسازی به کار گرفته شده اند. با وجود این پیشرفت ها چالش هایی مانند محدود بودن مجموعه داده های با کیفیت، قابلیت تعمیم، مدل حریم خصوصی داده ها و ملاحظات نظارتی، همچنان مانع از اجرای گسترده تر این فناوری ها در کاربردهای بالینی می شوند. این سمینار به بررسی پیشرفت های اخیر در کاربرد هوش مصنوعی (AI) در دارورسانی برای زخم ها می پردازد و هم پانسمان های پیشرفته زخم و هم سیستم های دارورسانی مبتنی بر نانوذرات را مورد بررسی قرار می دهد، همچنین محدودیت های کنونی و مسیرهای نوظهور پژوهشی را برجسته می کند که می توانند به توسعه درمان های موثرتر، قابل اعتمادتر و بیمارمحورتر برای زخم ها کمک کنند.

کلیدواژه ها:

بهبود زخم ، هوش مصنوعی ، پانسمان زخم ، دارورسانی ، نانوذرات