ساخت و مشخصه یابی ساختاری و مکانیکی داربست پرینت سه بعدی کواترنایزد کیتوسان-کاراگینان حاوی نانوذرات ژلاتینی IGF۱ با پوشش نانوالیاف ژلاتینی

استئوآرتریت (OA) یک بیماری مزمن است که غضروف مفصلی را درگیر کرده و به تدریج موجب تخریب کل سطوح مفصلی می شود. در سال های اخیر مهندسی بافت با ارائه داربست های سه بعدی زیست سازگار روشی امیدوارکننده در ترمیم بافت غضروف به شمار می رود. در این مطالعه یک داربست با قابلیت شخصی سازی کواتر نایزد کیتوسان کاراگینان (QCS-Crg) حاوی IGF۱ انکپسوله شده در نانوذرات ژلاتینی (Gel-IGF۱ (NPS از طریق پرینت سه بعدی ساخته شد و سپس به منظور اصلاح سازی سطح جهت ترویج رفتار سلولی با نانوالیاف ژلاتین پلی اتیلن اکسید (Gel-PEO) پوشش دهی شد. ریزساختار و مورفولوژی داربست ها و نانوذرات سنتز شده به ترتیب از طریق تصویر برداری میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) و میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) و ساختار شیمیایی آن ها از طریق طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR) مورد مطالعه قرار گرفت. میزان تورم پذیری داربست پوشش دهی شده با نانوالیاف پس از ۱۲۰ ساعت غوطه وری در آب مقطر برابر با ۱.۳۵۹ و استحکام و مدول فشاری آن به ترتیب برابر با ۰.۷۵ MPa و ۶.۹۸۵ kPa اندازه گیری شد. بر این اساس داربست ساخته شده در این مطالعه می تواند به عنوان یک بستر مهندسی شده مستعد جهت کاربردهای آتی در مهندسی بافت غضروف مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

داربست ، پرینت سه بعدی ، نانوالیاف ، نانوذرات ، ژلاتین ، مشخصه یابی ساختاری ، خواص مکانیکی