طراحی و ساخت نانوکامپوزیت مبتنی بر پلیمر کربوکسی متیل سلولز به منظور استفاده در کاربردهای درمانی

نانوکامپوزیت های پلیمری متخلخل به دلیل ساختار سه بعدی و زیست سازگاری بالقوه گزینه ای مناسب برای طراحی مواد مورد استفاده در کاربردهای درمانی به شمار می روند. در میان پلیمرهای زیست بنیاد، کربوکسی متیل سلولز به دلیل غیرسمی بودن، قابلیت جذب آب بالا و امکان اصلاح ساختاری توجه ویژه ای را به خود جلب کرده است. در این پژوهش، سنتز نانوکامپوزیت های اسفنجی متخلخل مبتنی بر کربوکسی متیل سلولز با هدف توسعه یک بستر پلیمری مناسب برای کاربردهای درمانی انجام شد. نانوکامپوزیت ها با استفاده از پلیمرهای زیست سازگار مکمل و تقویت کننده های نانوساختار تهیه شدند و فرآیند ساخت شامل آماده سازی محلول پلیمری یکنواخت و به کارگیری روش فریز درایینگ به منظور ایجاد ساختاری متخلخل و به هم پیوسته بود. نتایج اولیه حاصل از فرآیند سنتز نشان داد که ساختارهای اسفنجی تشکیل شده دارای تخلخل بالا و شبکه ای به هم پیوسته هستند که بیانگر موفقیت روش به کاررفته در ایجاد نانوکامپوزیت های متخلخل مبتنی بر کربوکسی متیل سلولز می باشد. این یافته های اولیه حاکی از آن است که روش پیشنهادی توانایی مناسبی در تولید ساختارهای پلیمری متخلخل با مورفولوژی قابل کنترل دارد و می تواند به عنوان بستری مناسب برای انجام مطالعات تکمیلی و ارزیابی های عملکردی در آینده مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نانوکامپوزیت پلیمری ، کربوکسی متیل سلولز ، اسفنج متخلخل ، فریز-درایینگ ، سنتز