جفت شدگی پلاسمون-اکسیتون در نانوکامپوزیتهای W-WO۳ سنتزشده به روش کندوسوز لیزری پالسی در محیط مایع

چهار نمونه کلوئیدی از نانو کامپوزیتهای W-WO به روش کندوسوز لیزری پالسی در چهار محیط مایع متفاوت (آب، اتانول، استون و CTAB) سنتز شدند و ویژگیهای نوری آنها مورد بررسی قرار گرفت. نوآوری این پژوهش در ارزیابی کمی جفت شدگی پلاسمون اکسیتون وابسته به محیط مایع با استفاده از مدل نوسانگر جفت شده بهبودیافته همراه با تحلیل عدم قطعیت بوت استرپ نهفته است. برای افزایش دقت، تحلیل طیفهای جذب فرابنفش مرئی (UV-Vis) با روش هموارسازی ساویتزکی-گولای (Savitzky-Golay) پردازش شدند؛ روشی که با برازش چند جمله ای های محلی نویز داده ها را کاهش داده و شکل واقعی پیک ها را حفظ می کند. سپس این طیف ها در حوزه انرژی فوتونی برازش شدند تا رزونانس های پلاسمونی و اکسیتونی و همچنین ثابت جفت شدگی استخراج شوند. نتایج نشان داد که نوع محیط مایع تاثیر چشمگیری بر مقدار دارد به طوری که CTAB و استون جفت شدگی قوی تری نسبت به آب و اتانول نشان می دهند.

کلیدواژه ها:

جفت شدگی پلاسمون اکسیتون ، عدم قطعیت بوت استرپ ، کندوسوز لیزری پالسی ، هموارسازی ساویتزکی-گولای