زیبایی شناسی و معنا در تصاویر تولید شده با هوش مصنوعی تحلیل ادراک مخاطب معاصر

گسترش سریع تصویرسازی مولد مبتنی بر هوش مصنوعی پرسش های بنیادینی درباره ماهیت، هنر، اصالت اثر و ادراک مخاطب برانگیخته است. پژوهش های موجود عمدتا بر دو محور متمرکز بوده اند پرسش فلسفی درباره هنر بودن آثار مولد و پرسش روان شناختی درباره واکنش مخاطب با این حال پیوند میان این دو حوزه کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این مقاله با تحلیل پژوهش های معاصر چارچوبی یکپارچه برای تبیین ادراک زیبایی شناختی و معنایی مخاطب در مواجهه با تصاویر مولد پیشنهاد می کند در گام نخست چارچوب مفهومی تصویرسازی مولد و زیبایی شناسی بصری بررسی می شود و ابهام مرز میان بازآرایی سبک و خلاقیت اصیل نشان داده می شود سپس نقش معنا احساس و ارتباط انسانی در مواجهه با آثار مولد واکاوی شده و وابستگی ارتباط عاطفی مخاطب به حضور انسانی مورد پرسش قرار می گیرد. در ادامه سوگیری های شناختی موثر بر ادراک مخاطب و تاثیر تعامل بلندمدت با فناوری های مولد بر پذیرش عمومی بررسی می شود. یافته ها نشان می دهد که ادراک مخاطب نه صرفا تابع کیفیت بصری بلکه حاصل برهم کنش پیچیده ای میان زیبایی شناسی معناپردازی و سوگیری های شناختی است سهم علمی مقاله تدوین چارچوبی یکپارچه برای پیوند دادن این سه محور در تحلیل ادراک مخاطب است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مولد ، تصویرسازی مولد ، زیبایی شناسی ، ادراک مخاطب ، معناپردازی ، سوگیری شناختی