تحلیل (نا) عدالتی در شهرهای هوشمند؛ ارائه چارچوبی یکپارچه برای راهکارهای حل مسئله

اگرچه ابتکارات شهر هوشمند با هدف تحقق پایداری و همه شمولی طراحی شده اند اما شواهد تجربی اخیر حاکی از آن است که این برنامه ها در بسیاری از موارد به بازتولید یا تشدید شکاف ها و بی عدالتی های شهری منجر می شوند. با وجود گسترش مطالعات آکادمیک پیرامون این پارادوکس، درک جامع از سازوکارهای عملیاتی جهت گذار از رویکردهای تکنولوژی محور به سمت مدیریت عدالت محور همچنان محدود است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی نظام مند موانع بازدارنده در مسیر تحقق عدالت در توسعه شهرهای هوشمند انجام شده است. در نهایت این مطالعه با تلفیق یافته های استخراج شده و تحلیل پیشینه علمی در سطح ملی یک چارچوب حاکمیت محور مبتنی بر پنج محور راهبردی ارائه می دهد. این چارچوب با هدف یکپارچه سازی ابعاد مختلف عدالت در تمامی مراحل برنامه ریزی تا پیاده سازی تدوین شده است تا از تلاقی اهداف هوشمندسازی و توسعه پایدار اطمینان حاصل شود.

کلیدواژه ها:

شهرهای هوشمند ، عدالت شهری ، موانع حاکمیتی ، برنامه ریزی شهری فرگیر ، توسعه پایدار