مدل سازی رقومی سه بعدی دیجیتال و BIM در ارتقای HSE ساختمان با بهره گیری از هوش مصنوعی

ایمنی بهداشت و محیط زیست (HSE) یکی از ارکان اساسی مدیریت ساختمانها و پروژه های عمرانی محسوب می شود که نقش مهمی در کاهش حوادث، حفظ سلامت افراد و کنترل اثرات زیست محیطی دارد. پیشرفت فناوری های دیجیتال در سال های اخیر زمینه بهره گیری از مدل سازی سه بعدی، رقومی، مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM) و هوش مصنوعی را در مدیریت HSE فراهم کرده است. پژوهش حاضر با رویکرد مروری-تحلیلی به بررسی نقش و تعامل این فناوری ها در شناسایی مخاطرات، ارزیابی ریسک، پایش شرایط ایمنی و بهبود تصمیم گیری در پروژه های ساختمانی می پردازد. مدلسازی سه بعدی رقومی با ایجاد نمایش دقیق هندسی از ساختمان و محیط پیرامون امکان تحلیل فضایی و شناسایی نقاط بحرانی را فراهم می سازد. BIM نیز با یکپارچه سازی اطلاعات هندسی و توصیفی شامل مشخصات، مصالح، تجهیزات، فعالیت ها و استانداردهای ایمنی، بستری جامع برای مدیریت داده های مرتبط با HSE ایجاد می کند. در این میان هوش مصنوعی با تحلیل حجم گسترده ای از داده های حاصل از مدل های سه بعدی و BIM، قابلیت پیش بینی ریسک ها، تشخیص ناهنجاری ها، ارائه هشدارهای هوشمند و پشتیبانی از تصمیم گیری در شرایط بحرانی را فراهم می آورد. نتایج مطالعات نشان می دهد که تلفیق این فناوری ها موجب بهبود فرآیند ارزیابی ریسک، افزایش دقت پایش ایمنی، ارتقای سلامت شغلی، کاهش اثرات زیست محیطی و توسعه فرهنگ HSE در ساختمان ها می شود. همچنین این رویکرد امکان مدیریت پیشگیرانه مخاطرات و افزایش بهره وری در چرخه عمر ساختمان را فراهم می کند. در مجموع، یکپارچه سازی مدل سازی سه بعدی رقومی، BIM و هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک سامانه هوشمند مدیریت HSE، نقش موثری در کاهش حوادث، ارتقای ایمنی و دستیابی به توسعه پایدار در صنعت ساختمان ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ریسک ، ایمنی ساختمان ، توسعه پایدار