چارچوبی طراحی محور برای ارتقای تاب آوری عملیاتی بیمارستان های کودکان با تلفیق پدافند غیر عامل و لجستیک رباتیک

بیمارستان های کودکان به عنوان یکی از حساس ترین گونه های فضاهای درمانی به دلیل شکنندگی بالای جمعیت کاربر، پیچیدگی جریان های عملکردی و وابستگی شدید به زیرساخت های پشتیبان، نیازمند رویکردی فراتر از ایمنی سازه ای و مبتنی بر تاب آوری عملیاتی در طراحی معماری هستند. پژوهش حاضر با هدف صورت بندی یک چارچوب طراحی محور برای ارتقای تاب آوری عملیاتی بیمارستان های کودکان به بررسی امکان تلفیق اصول پدافند غیر عامل و قابلیت های لجستیک رباتیک در سازمان فضایی و زیرساختی این مراکز می پردازد. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر رویکرد توصیفی - تحلیلی است و داده ها از طریق تحلیل محتوای منابع تخصصی، ماتریس هم افزایی و سناریونگاری بحران به دلالت های طراحی ترجمه شده اند. یافته ها نشان می دهد که بیشترین ظرفیت تاب آورانه نه در تقویت منفرد اجزای کالبدی یا فناوری، بلکه در طراحی روابط میان آنها حاصل می شود؛ جایی که اصول پدافند غیر عامل بستر فضایی و زیرساختی لازم را برای استقرار و عملکرد موثر سامانه های رباتیک فراهم می سازند. در این میان، افزونگی شبکه حرکت، تفکیک پاک و آلوده، توزیع هاب های لجستیکی، گره های تحویل ایمن و پیش بینی زیرساخت های پشتیبان برای آب، دارو، غذا و ایمنی حریق به عنوان راهبردهای کلیدی شناسایی شدند. بر این اساس، مفهوم طراحی ربات پذیر به عنوان لایه واسط میان کالبد پدافندی و لجستیک هوشمند پیشنهاد می شود؛ لایه ای که از طریق بازآرایی شبکه های حرکتی، زون بندی عملکردی و تقویت خودکفایی زیرساختی امکان تداوم عملکرد بیمارستان را در شرایط بحران افزایش می دهد. دستاورد پژوهش ارائه مجموعه ای از الزامات طراحی معماری برای بیمارستان های کودکان است که می تواند به عنوان مبنایی برای برنامه ریزی، طراحی و ارزیابی مراکز درمانی تاب آور مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بیمارستان ، کودکان ، پدافند غیر عامل ، تاب آوری عملیاتی ، لجستیک رباتیک ، جنگ های مدرن ، تداوم خدمات درمانی ، معماری انطباق پذیر