کاربرد ربات های هوش مصنوعی در توان بخشی روان شناختی ارزیابی اثر بخشی چت بات هوش مصنوعی گپ جی پی تی بر احساس تنهایی و انزوای اجتماعی کارمندان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی چت بات هوش مصنوعی گپ جی پی تی بر کاهش احساس تنهایی و انزوای اجتماعی کارکنان انجام شد. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد کمی و طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان ۲۵ تا ۳۷ سال شهر شیراز در نیمه اول سال ۱۴۰۴ بود که حداقل ۵ تا ۱۰ سال سابقه فعالیت داشتند. از میان آنها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس احساس تنهایی آشر و پرسشنامه انزوای اجتماعی چلپی و امیر کافی بود. ابتدا از هر دو گروه پیش آزمون گرفته شد، سپس مداخله مبتنی بر تعامل با ربات اجتماعی برای گروه آزمایش اجرا گردید و در پایان از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از ربات های اجتماعی مبتنی بر هوش مصنوعی موجب کاهش معنادار احساس تنهایی و انزوای اجتماعی در کارکنان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. این یافته ها نشان می دهد که ربات های اجتماعی می توانند به عنوان یک ابزار مکمل در برنامه های توانبخشی روان شناختی و ارتقای سلامت روان کارکنان مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

چت بات ، هوش مصنوعی ، گپ جی پی تی ، احساس تنهایی ، انزوای اجتماعی ، کارمندان