کاربردها و چالشهای یادگیری ماشین در تحقق برنامه ریزی شهری هوشمند و تاب آور در مواجهه با تغییرات اقلیمی

تغییرات اقلیمی به عنوان یکی از بزرگترین چالشهای قرن، حاضر پایداری جوامع شهری را با تهدیدات جدی مواجه ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربردها و چالشهای یادگیری ماشین در تحقق برنامه ریزی شهری هوشمند و تاب آور در برابر پیامدهای تغییرات اقلیمی انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از منظر روش شناسی مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات و تحلیل محتوای کیفی است که داده های آن از طریق گردآوری اسنادی از پایگاه های معتبر علمی استخراج و در دو محور کاهش انتشار و سازگاری و تاب آوری دسته بندی و تحلیل شده اند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که الگوریتم های یادگیری ماشین در محور کاهش انتشار از طریق بهینه سازی مصرف انرژی در ساختمان ها، مدیریت سامانه های حمل و نقل اشتراکی و ارتقای بهره وری لجستیک شهری نقش موثری در کاهش گازهای گلخانه ای ایفا می کنند. همچنین در محور سازگاری و تاب آوری این فناوری با پردازش کلان داده های محیطی، امکان پیش بینی دقیق بلایای طبیعی، توسعه سامانه های هشدار زودهنگام و مدیریت بهینه بحران را فراهم می آورد و رویکرد شهرها را از مدیریت واکنشی به پیش بینانه تغییر می دهد. با این وجود کاربرد گسترده این فناوری با چالش هایی نظیر کمبود داده های یکپارچه، جعبه سیاه بودن مدل ها، فقدان تفسیرپذیری و مسائل مرتبط با عدالت اقلیمی مواجه است. برطرف نمودن این موانع از طریق توسعه مدل های ترکیبی و شفاف، ایجاد زیرساخت های باز و توجه به ابعاد اجتماعی کلید اصلی گذار به سوی شهرهای پایدار و مقاوم خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تغییرات اقلیمی ، یادگیری ماشین ، برنامه ریزی شهری ، سازگاری و تاب آوری شهری