کاربرد هوش مصنوعی در رفع معضلات ترافیکی و گره های شهری شهر هشتپر : رویکردی نوین مبتنی برفناوریهای هوشمند جهانی ومحلی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 16

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ITNAF01_0620

تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1405

چکیده مقاله:

در دهه های اخیر شهرهای متوسط ایران – به ویژه در مناطق شمالی مانند استان گیلان - با سرعت بالایی در حال تحول هستند. این تحول اغلب بدون برنامه ریزی کافی زیرساختی همراه بوده و منجر به چالش های پیچیده در حوزه حمل ونقل، شهرسازی و کیفیت زندگی شده است. شهر هشتپر تالش به عنوان مرکز شهرستان تالش و یکی از مهم ترین شهرهای غرب گیلان، نمونه ای برجسته از این وضعیت است. این شهر نه تنها مرکز اداری، تجاری، آموزشی و خدماتی شهرستان است، بلکه به دلیل موقعیت جغرافیایی منحصر به فرد در امتداد جاده ساحلی خزر، نزدیکی به مرز آستارا و قرارگیری در مسیر کریدور شمال-جنوب، نقش کلیدی در ترددهای بین استانی، ترانزیتی و گردشگری ایفا می کند. جمعیت شهری هشتپر بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ۵۴,۱۷۸ نفر بوده و با روند رشد سالانه حدود ۲-۳ درصد بر اساس الگوهای استانی در سال های ۱۴۰۴-۱۴۰۵ به حدود ۶۳,۰۰۰ تا ۷۰,۰۰۰ نفر رسیده است؛ برخی منابع محلی و رسانه ای حتی رقم بیش از ۸۵٬۰۰۰ نفر را ذکر می کنند که نشان دهنده مهاجرت گردشگری فصلی و گسترش کالبدی سریع است. جمعیت کل شهرستان نیز از ۲۰۰,۶۴۹ نفر در سال ۱۳۹۵ فراتر رفته و این رشد همراه با افزایش وسایل نقلیه شخصی، اتوبوس های بین شهری، کامیون های ترانزیتی و موتورسیکلت ها فشار سنگینی بر شبکه معابر وارد کرده است. مشکلات ترافیکی هشتپر فراتر از ازدحام گاه به گاه است و به یک مسئله ساختاری و روزمره تبدیل شده که زندگی روزانه شهروندان، مسافران و رانندگان را مختل می کند. خیابان های مرکزی که عمدتا برای دوران پیش از رشد سریع طراحی شده بودند، اکنون پاسخگوی حجم بالای تردد نیستند. تمرکز شدید مراکز اداری، ادارات دولتی، بانک ها، دادگستری، مراکز درمانی (بیمارستان ها و درمانگاه ها)، مدارس و دانشگاه ها و بازارهای اصلی در محدوده مرکزی باعث می شود بخش عمده ترددهای ضروری روزانه به سمت همین هسته متمرکز شود و گره های ترافیکی شدیدی در میادین اصلی، تقاطع های کلیدی و خیابان های باریک ایجاد گردد. علاوه بر این، پروژه کمربندی شهری - که از دهه ۱۳۸۰ مطرح بوده - همچنان ناتمام مانده و تنها بخش کوچکی حدود ۱۲ کیلومتر تا سال ۱۴۰۴ تکمیل شده است. این وضعیت باعث می شود ترافیک سنگین از ورودی های شمالی (آستارا) و جنوبی (رضوانشهر) مستقیما وارد بافت مرکزی شود و صف های طولانی در محور آستارا-تالش و محدوده خطبه سرا، به ویژه در ایام تعطیل، ایجاد گردد. آب گرفتگی مکرر پل کرگانرود در بارندگی های فصلی نیز ترافیک را متوقف می کند و ایمنی را کاهش می دهد. هوش مصنوعی به عنوان یکی از قدرتمندترین ابزارهای عصر دیجیتال امکان تغییر اساسی در مدیریت ترافیک را فراهم آورده است. سیستم های AI می توانند حجم عظیمی از داده های واقعی زمان از دوربین های مداربسته، سنسورهای جاده ای، داده های GPS، خودروها، اپلیکیشن های ناوبری و حتی اطلاعات شبکه های اجتماعی را تحلیل کنند، الگوهای ترافیک را پیش بینی نمایند، زمان بندی چراغ های راهنمایی را به صورت پویا و تطبیقی تنظیم کنند، مسیرهای کم ترافیک را به رانندگان پیشنهاد دهند و در تشخیص حوادث، آب گرفتگی یا نقاط پرخطر هشدارهای فوری صادر کنند. مطالعات جهانی اخیر (تا سال ۲۰۲۵-۲۰۲۶) نشان می دهد که شهرهایی مانند پیتسبورگ با سیستم Surtrac زمان انتظار در تقاطع ها را تا ۴۰ درصد، زمان سفر کلی را تا ۲۵ درصد و انتشار آلاینده ها را حدود ۲۱ درصد کاهش داده اند. سنگاپور نیز با سیستم های ITS مبتنی بر کاهش ۲۰ درصدی تاخیر پیک و بهبود ۱۵ درصدی در انتشار گازها را تجربه کرده است. در ایران نیز آزمایش های اولیه در شهرهای بزرگ و کنفرانس های ملی مانند کنفرانس کاربرد AI در کنترل ترافیک سال ۱۴۰۳ نشان دهنده پتانسیل بالای این فناوری است. این مقاله با تمرکز ویژه بر شرایط محلی هشتپر مشکلات را به صورت دقیق و مستند توصیف می کند، پیشینه علمی و عملی مرتبط را بررسی می نماید، روش شناسی تحقیق را تشریح می کند، شهر و معضلات آن را معرفی می نماید، راهکارهای AI را برای هر گره خاص پیشنهاد می دهد و در نهایت یافته ها و نتیجه گیری های عملی ارائه می نماید. هدف نهایی ارائه نقشه راه عملی برای مسئولان محلی، استانی و ملی است تا با بهره گیری از فناوری های موجود و کم هزینه، هشتپر را به شهری ایمن تر، پایدارتر و هوشمندتر تبدیل کنند.