هوش مصنوعی و تحول در حقوق بین الملل محیط زیست با رویکرد توسعه پایدار

محیط زیست و حفاظت از آن در دهه های اخیر به یکی از دغدغه های اصلی جامعه جهانی تبدیل شده است. تخریب محیط زیست مانعی اساسی در برابر توسعه پایدار به شمار می رود و حقوق بین الملل محیط زیست به عنوان ابزاری تنظیم گر، تلاش می کند تا با تدوین اصول و قواعد الزام آور میان توسعه اقتصادی و حفاظت از اکوسیستم ها تعادل ایجاد کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای به بررسی نقش ابزارهای نوین به ویژه هوش مصنوعی در تحول و کارآمدی حقوق بین الملل محیط زیست می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اگرچه مفاهیم پایه و اسناد بین المللی چارچوب حقوقی را مشخص کرده اند اما اجرای دقیق الزاماتی چون ارزیابی اثرات زیست محیطی و پیشگیری از آلودگی ها نیازمند فناوری های پردازش داده است. هوش مصنوعی می تواند با پایش لحظه ای، پیش بینی خطرات و بهینه سازی مصرف منابع اجرای اصول حقوق بین الملل محیط زیست را تسهیل کرده و مسیر حرکت به سوی توسعه پایدار را تسریع بخشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حقوق بین الملل محیط زیست ، توسعه پایدار ، اصل پیشگیری ، ارزیابی اثرات زیست محیطی