ارزیابی ابزارهای هوش مصنوعی در فرایند طراحی معماری

گسترش روزافزون ابزارهای هوش مصنوعی چشم انداز جدیدی را پیش روی حرفه معماری قرار داده است. با این حال، درک دقیق از قابلیت ها و محدودیت های عملی این فناوری در حوزه های تخصصی طراحی معماری هنوز با ابهاماتی روبه روست. این مقاله با رویکردی کیفی به ارزیابی ابزارهای هوش مصنوعی بر اساس تعدادی پرامپت های کنترل شده در سه حوزه کلیدی از فرایند طراحی معماری شامل ایده پردازی مفهومی (کانسپت)، طراحی سایت پلان و طراحی داخلی با استفاده از معیارهایی نظیر خلاقیت، کیفیت بصری و... می پردازد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی در مرحله کانسپت به عنوان یک ابزار قدرتمند برای تفکر واگرا، تولید سریع گزینه های بصری و الهام بخشی عمل می کند. در حوزه طراحی داخلی این ابزارها در تولید سبک و انتخاب مصالح و رنگ تا حدودی موفق هستند اما در جانمایی دقیق فضاها و مقیاس مبلمان با چالش مواجه اند. مهم ترین ضعف این فناوری در حوزه طراحی پلان مشاهده شد جایی که ابزارها در درک روابط پیچیده عملکردی خیلی موفق نبودند. در نهایت نتایج نشان دادند که ابزارهای هوش مصنوعی در وضعیت فعلی، بیش از آنکه یک طراح مستقل باشند، یک دستیار برای معمار هستند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، معماری ، ارزیابی تطبیقی ، فرایند طراحی