تاثیر فلش کارت های دیجیتال و تصویری بازی وارسازی بر حفظ واژگان در مدارس روستایی

یادگیری واژگان یکی از مولفه های اساسی در یادگیری زبان دوم است؛ با این حال این فرایند به ویژه برای زبان آموزان کم سن که زبان انگلیسی را به عنوان زبان خارجی در مدارس روستایی با امکانات محدود فرا می گیرند با دشواری هایی همراه است. پژوهش حاضر به بررسی تاثیر فلش کارت های بازی محور شامل فلش کارت های دیجیتال و تصویری بر یادداری واژگان، انگیزش و میزان مشارکت دانش آموزان پایه هفتم زبان انگلیسی در بافت های روستایی می پردازد. در این مطالعه از طرح شبه آزمایشی استفاده شد؛ به گونه ای که گروه آزمایش استفاده از بازی های مبتنی بر فلش کارت با گروه گواه آموزش ها و فعالیت های سنتی مقایسه گردید. نتایج نشان داد دانش آموزانی که در فعالیت های مبتنی بر فلش کارت و بازی مشارکت داشتند، در یادداری واژگان عملکرد معنادار بهتری نسبت به گروه گواه از خود نشان دادند. همچنین استفاده از بازی های آنلاین و فعالیت های تصویری امکان یادگیری موثر را حتی در محیط های آموزشی با محدودیت های فناورانه فراهم ساخت. یافته های این پژوهش بر اهمیت و کارآمدی فعالیت های بازی گونه حتی در قالب فعالیت های کم فناوری در یادگیری واژگان در مدارس روستایی تاکید دارد و می تواند دلالت کاربردی برای معلمان زبان انگلیسی و طراحان برنامه درسی به همراه داشته باشد. با این حال انجام پژوهش های بیشتر برای بررسی پایداری یادگیری و نگرش زبان آموزان در بافت های آموزشی دیگر پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

یادگیری زبان دوم ، بازی وارسازی ، فناوری آموزشی ، یادداری واژگان