تحلیل اصول طراحی رابط کاربری برای هوش مصنوعی واکنش گرای مولد تصویر

گسترش سریع سیستم های هوش مصنوعی تعاملی تولید تصویر استاندارد جدیدی برای خلق محتوای دیجیتال ایجاد کرده است. با این حال گفتمان طراحی کنونی همچنان به طور نامتناسبی بر پیشبرد الگوریتم های هسته ای متمرکز است و شکافی حیاتی در طراحی رابط کاربری انسان محور بر جای گذاشته است. این غفلت قابلیت استفاده را مختل می کند، جریان خلاقیت را قطع می نماید و کاربرد موثر این فناوری توسط طیف گسترده ای از کاربران را محدود می سازد. این مقاله تحلیل نظام مندی از اصول کلیدی طراحی رابط کاربری و تجربه کاربری ویژه ی هوش مصنوعی تولیدکننده تصویر ارائه می دهد. چارچوبی که به کار گرفته شد دانش تعامل انسان و رایانه را با الزامات نوین گردش کار تولیدی پیوند می زند با فراتر رفتن از نظریه های سطح بالا پنج اصل عملی و بنیادی که به شکست های رایج رابط کاربری می پردازد شناسایی و صورت بندی شد: (۱) ایجاد داربست و راهنمایی برای نوشتار فرمان (۲) تکرار بصری و مدیریت تاریخچه تغییرات (۳) آشکارسازی تدریجی کنترل ها (۴) قابل درک بودن وضعیت ها و پارامترهای سیستم و (۵) پردازش یکپارچه خروجی. استدلال اینگونه است که پیاده سازی این اصول برای تبدیل هوش مصنوعی تولیدی از یک نوآوری فنی به ابزاری قابل پیش بینی، قابل کنترل و توانمندساز، خلاق ضروری است. این کار هم چارچوبی عملی برای متخصصان رابط و تجربه کاربری و هم بنیانی برای تحقیقات تجربی آتی درباره قابلیت استفاده هوش مصنوعی تولیدی فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

فناوری هوش مصنوعی مولد ، تصویر ، کاربرد هوش مصنوعی در تجربه کاربری ، تجربه کاربری انسان محور ، تعامل انسان و رایانه (HCI) ، طراحی ، پرامپت ، قابلیت استفاده سیستم های هوش مصنوعی