کاربردهای هوش مصنوعی در پایش از راه دور بیمار(RPM) با تاکید بر سلامت روان

پایش از راه دور بیمار (Remote Patient Monitoring: RPM) به عنوان یکی از رویکردهای نوین سلامت دیجیتال ظرفیت قابل توجهی برای بهبود مراقبت های سلامت روان فراهم کرده است. با توجه به ماهیت پویا و نوسانی اختلالات روانی، روش های سنتی مبتنی بر ویزیت های مقطعی پاسخگوی نیازهای بالینی بیماران نیستند. در این میان تلفیق RPM با فناوری های هوش مصنوعی امکان پایش مستمر وضعیت روانی، تشخیص زودهنگام علائم و ارائه مداخلات شخصی سازی شده را فراهم می سازد. هدف این مقاله مروری بررسی و تحلیل پژوهش های مرتبط با کاربردهای هوش مصنوعی در سیستم های پایش از راه دور سلامت روان با تمرکز بر فرصت ها، چالش ها و الزامات فنی و اخلاقی است. بدین منظور مطالعات منتشر شده در پایگاه های علمی معتبر مورد مرور و تحلیل قرار گرفت و شواهد مربوط به استفاده از حسگرهای پوشیدنی، پردازش زبان طبیعی، چت بوت های درمانی، واقعیت مجازی و مدل های یادگیری ماشین بررسی شد. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند در شناسایی الگوهای رفتاری زیستی و زبانی مرتبط با افسردگی، اضطراب و افکار خودکشی نقش موثری ایفا کند. با این حال چالش هایی نظیر دقت ناکافی برخی مدل ها، سوگیری الگوریتمی، نگرانی های مربوط به حریم خصوصی و فقدان شفافیت مانع به کارگیری گسترده این فناوری ها در عمل بالینی شده اند. در نتیجه توسعه و استقرار RPM مبتنی بر هوش مصنوعی مسئولیت پذیر و قابل اعتماد شرط اساسی استفاده ایمن و اثر بخش از این فناوری در سلامت روان است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، پایش از راه دور بیمار ، سلامت روان ، یادگیری ماشین ، اخلاق هوش مصنوعی