بررسی رابطه نگرش به هوش مصنوعی و تاثیر آن بر خلاقیت و نوآوری سازمانی

رشد روزافزون فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی سازمان ها را با فرصت های جدیدی برای ارتقای بهره وری، خلاقیت و نوآوری مواجه ساخته است. نگرش کارکنان نسبت به هوش مصنوعی یکی از عوامل کلیدی در پذیرش و بهره برداری موثر از این فناوری ها به شمار می رود. هدف این پژوهش بررسی رابطه نگرش به هوش مصنوعی با خلاقیت و نوآوری سازمانی در شرکت های فعال در حوزه فناوری اطلاعات است. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نوع توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری شامل کارکنان پنج شرکت فناور در تهران بوده و با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای تعداد ۲۲۰ پرسشنامه معتبر جمع آوری شد. برای سنجش متغیرها از پرسشنامه استاندارد نگرش به هوش مصنوعی و پرسشنامه خلاقیت و نوآوری سازمانی استفاده شد. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار SmartPLS مورد تحلیل قرار گرفتند. و R۲ یافته ها نشان داد که نگرش مثبت به هوش مصنوعی تاثیر مستقیم و معناداری بر خلاقیت (p = ۰.۴۱, t = ۵.۲۳, p < ۰.۰۰۱) و نوآوری سازمانی (t = ۶.۱۱, p < ۰.۰۰۱, ۰.۵۲) دارد. همچنین مقدار R۲ خلاقیت ۰.۴۴ و نوآوری ۰.۴۹ محاسبه شد که نشان دهنده قدرت تبیین مناسب مدل است. شاخص مناسب برازش کلی نیز مطلوب گزارش شد (GOF = ۰.۴۵). نتایج حاکی از آن است که نگرش مطلوب کارکنان نسبت به هوش مصنوعی زمینه استفاده خلاقانه از فناوری های نوین را گسترش داده و ظرفیت نوآوری سازمان را تقویت می کند. بنابراین توجه به فرهنگ سازی، آموزش و افزایش اعتماد کارکنان در به کارگیری فناوری های هوشمند می تواند نقش مهمی در ارتقای توان رقابتی سازمان ها ایفا نماید.

کلیدواژه ها:

نگرش به هوش مصنوعی ، خلاقیت سازمانی ، نوآوری سازمانی ، پذیرش فناوری ، رفتار نوآورانه کارکنان