کاربرد هوش مصنوعی در شهرهای هوشمند و حکمرانی شهری جدید

هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهمترین فناوری های نوین قرن بیست و یکم نقش زیادی در توسعه پایدار و حکمرانی شهری ایفا می کند. شهرهای هوشمند با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین، داده های بزرگ و سامانه های اتوماتیک توانسته اند کارایی خدمات شهری حمل و نقل، انرژی و محیط زیست را به طور چشمگیری افزایش دهند. این مقاله با استفاده از منابع معتبر بین المللی به بررسی ابعاد فناورانه، اخلاقی، اجتماعی و نهادی استفاده از هوش مصنوعی در شهرهای هوشمند می پردازد. یافته ها نشان می دهد که اگرچه هوش مصنوعی فرصت های بی سابقه ای برای بهبود کیفیت زندگی و پایداری شهری فراهم می آورد، اما در صورت نبود چارچوب های اخلاقی و حکمرانی چند سطحی می تواند منجر به نابرابری، تبعیض الگوریتمی و تضعیف حقوق شهروندی گردد. در پایان مجموعه ای از اصول راهنما و پیشنهادهای سیاستی برای استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی در مدیریت شهری ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شهر هوشمند ، حکمرانی شهری ، حمل و نقل هوشمند ، اخلاق فناوری ، داده های شهری