بایسته ها و سیاست گذاری های قوانین و احکام در قراردادهای فناورانه_تکنولوژی مبتنی بر هوش مصنوعی

مسائل نوظهور قراردادهای تجاری هوشمند و پیشرفت های سریع فناوری همراه نقش آفرینی روزافزون هوش مصنوعی در شکل گیری و اجرای روابط تجاری و مبادلات اقتصادی نظام های حقوقی اهمیت بنیادین دارد؛ از این رو هوش مصنوعی نه یک شخص حقیقی و نه لزوما قابل انطباق با شخصیت حقوقی است اما در عین حال می تواند تصمیماتی اتخاذ نماید که تاثیرات مستقیم بر منافع اشخاص داشته باشد. پرسش اصلی پژوهش بدان می پردازد که خلاها و نارسایی های قانون تجارت الکترونیک در زمینه تنظیم قراردادهای حقوقی با تحولات ناشی از فناوری های هوشمند چه مواردی را شامل می شود؟ هدف از این پژوهش بررسی خلاها و نارسایی های قانون تجارت الکترونیک ایران در تنظیم قراردادهای حقوقی مبتنی بر هوش مصنوعی و ارائه راهکارهایی برای انطباق این قانون با تحولات فناوری های هوشمند است. در این مقاله روش توصیفی تحلیلی با بهره گیری از منابع کتابخانه ای اسناد حقوقی داخلی قوانین و مقررات مرتبط استفاده شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که قانون تجارت الکترونیک ایران فاقد مقررات صریح در مورد ماهیت حقوقی قراردادهای منعقد شده توسط هوش مصنوعی، نحوه اعتبارسنجی قراردادهای هوشمند و مسئولیت ناشی از عملکرد هوش مصنوعی است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که اصلاح و تکمیل قانون تجارت الکترونیک ایران از طریق تدوین مقررات اختصاصی در حوزه قراردادهای هوشمند و به ویژه هوش مصنوعی می تواند ضمن رفع خلاهای موجود، سبب توسعه تجارت الکترونیک و هماهنگی بیشتر نظام حقوقی ایران با مقررات های بین المللی شود.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری الگوریتمی ، فناوری هوش مصنوعی ، قرارداد هوشمند ، معاملات الکترونیکی