توهم دانستن در عصر هوش مصنوعی مولد بررسی نقش پاسخ های آماده در ادراک دانش کاربران

گسترش هوش مصنوعی مولد دسترسی کاربران به پاسخ های تولید شده توسط مدل های زبانی بزرگ را تسهیل کرده است. در کنار مزایای این فناوری تمایز میان دسترسی به یک توضیح و توانایی، فهم بازیابی و توضیح مستقل آن مسئله ای قابل توجه در تعامل انسان و هوش مصنوعی است. پژوهش حاضر با رویکرد مروری - تحلیلی این مسئله را با تمرکز بر مفهوم «توهم دانستن» بررسی می کند. در این مقاله توهم دانستن به فاصله احتمالی میان ارزیابی فرد از میزان فهم خود و توانایی او در توضیح یا کاربرد مستقل دانش اشاره دارد. برای تبیین این مسئله چهار منبع علمی مرتبط با توهم عمق، تبیینی، فراشناخت، برون سپاری شناختی و یادگیری با هوش مصنوعی مولد به صورت هدفمند تحلیل شده اند. بر اساس تلفیق این مبانی، چارچوبی مفهومی پیشنهاد می شود که رابطه احتمالی میان دسترسی به پاسخ، خارجی سازی مشارکت کاربر در تولید و ارزیابی پاسخ و توانایی او برای بازیابی یا کاربرد مستقل دانش را مورد توجه قرار می دهد. این چارچوب به معنای اثبات رابطه علی میان استفاده از هوش مصنوعی مولد و توهم دانستن نیست بلکه صورت بندی مفهومی مسئله ای است که می تواند در پژوهش های تجربی آینده آزمون شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، توهم دانستن ، فراشناخت ، توهم عمق ، تبیینی ، برون سپاری شناختی