بررسی اثر اصلاح سطح لیزر به همراه پوشش ژلاتینی بر ویژگی های سطحی و رفتار سلولی آلیاژ منیزیم AZ۳۱

اثر اصلاح سطح لیزری و پوشش دهی ژلاتینی بر ویژگی های سطحی و پاسخ زیستی آلیاژ منیزیم (AZ۳۱) برای کاربردهای ایمپلنتی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور چهار گروه نمونه شامل زیرلایه خام (Z)، سطوح بافت شده با دو الگوی مختلف لیزری (A و B) و نمونه لیزر شده پوشش داده شده با ژلاتین (C) تهیه شدند. مورفولوژی و توپوگرافی سطح با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی و میکروسکوپ نیروی اتمی ارزیابی شد و رفتار ترشوندگی از طریق اندازه گیری زاویه تماس آب مورد مطالعه قرار گرفت. علاوه بر این، چسبندگی اولیه و بقا تکثیر سلول های استئوبلاست مانند ۶۳-MG بر روی نمونه C به کمک آزمون چسبندگی و رنگ آمیزی هسته ای DAPI بررسی گردید. نتایج نشان داد که فرآیند لیزر و پوشش ژلاتین منجر به کاهش تدریجی زبری متوسط سطح از ۵۱۵ در نمونه خام به ۲۲ در نمونه C و کاهش زاویه تماس از ۳۹ به ۳۲ درجه شد که بیانگر افزایش قابل توجه آب دوستی سطح است. ارزیابی سلولی روی نمونه C حاکی از چسبندگی گسترده، مورفولوژی پهن و تراکم بالای هسته های رنگ آمیزی شده بود که نشان دهنده بقا و شروع تکثیر مناسب سلول ها بر روی این سطح است. بر این اساس نمونه C به عنوان پیکربندی بهینه در این مطالعه معرفی می شود و رویکرد تلفیقی تکسچرینگ لیزری و پوشش ژلاتینی می تواند گزینه ای امیدبخش برای بهبود زیست سازگاری آلیاژهای منیزیمی در کاربردهای پزشکی باشد.

کلیدواژه ها:

آلیاژ منیزیم ، AZ۳۱ ، اصلاح سطح لیزری ، زبری سطح ، زاویه تماس ، ژلاتین ، زیست سازگاری