بررسی رابطه بین سطح سرمی ویتامین D و آنزیم های کبدی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ با استفاده از داده های آزمایشگاهی

سابقه و هدف: دیابت نوع ۲ با تغییرات متابولیکی و التهابی همراه است که می تواند بر عملکرد کبد اثر بگذارد. ویتامین D به عنوان یک تنظیم کننده ایمنی و متابولیسم نقش بالقوه ای در اختلالات کبدی مرتبط با دیابت دارد. این مطالعه با هدف بررسی رابطه بین سطح سرمی ویتامین D و آنزیم های کبدی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی تحلیلی داده های ۱۰۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ و ۲۰ فرد سالم گردآوری شد. سطح سرمی (۲۵(OH ویتامین D با روش ELISA و آنزیم های ALP، AST، ALT و GGT با دستگاه بیوشیمی اتوماتیک اندازه گیری گردید. نرمال بودن داده ها با آزمون شاپیرو-ویلک بررسی شد و تحلیل های آماری شامل آزمون t مستقل، تحلیل همبستگی و رگرسیون خطی چندمتغیره بود. یافته ها: میانگین سرمی (۲۵(HD در گروه دیابتی جوان، دیابتی مسن و افراد سالم به ترتیب ۲۷.۴، ۲۲.۱ و ۳۲.۸ (ng/mL) بود. آنزیم های ALT و ALP در بیماران دیابتی به ویژه گروه مسن نسبت به گروه کنترل بالاتر بود (p<۰.۰۵). همبستگی معکوس معنی داری بین سطح ویتامین D و برخی آنزیم های کبدی در گروه مسن مشاهده شد. نتیجه گیری: یافته ها نشان دادند که تغییرات آنزیم های کبدی در بیماران دیابتی الگوی منسجمی دارد. این یافته ها بر نقش عوامل زمینه ای و متابولیکی در تغییرات آنزیم های کبدی بیماران دیابتی تاکید دارد و لزوم بررسی دقیق تر عوامل محیطی و متغیرهای مداخله گر در مطالعات آینده را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

دیابت نوع ۲ ، ویتامین D ، آنزیم های کبدی ، GGT ، AST ، ALT