نانوتکنولوژی های هوشمند دارورسانی در درمان سرطان و غلبه بر مقاومت دارویی در مهندسی پزشکی

شیمی درمانی سنتی اغلب به دلیل توزیع ضعیف دارو در بدن و مقاومت چندگانه دارویی (MDR) در سلول های سرطانی با شکست مواجه می شود. این مقاله مروری بر نقش محوری سیستم های دارورسانی مبتنی بر نانوذرات دارد که یک راهبرد نوین برای غلبه بر این چالش ها ارائه می کند. نانوذرات با بهره گیری از اثر افزایش نفوذپذیری و احتباس (EPR)، می توانند غلظت دارو را در بافت تومور افزایش داده و همزمان با دور زدن مکانیسم های پمپ خروج دارو بر MDR فائق آیند. در این مطالعه ما به بررسی نوآوری های اخیر مانند میسل های پلیمری و لیپوزوم های پاسخگو به محرک ها (مانند pH پایین یا آنزیم های بالا) می پردازیم که آزادسازی دارو را به صورت دقیق و در صورت نیاز ممکن می سازند. با وجود موفقیت های چشمگیر در مراحل پیش بالینی، چالش های مهمی نظیر ایمنی در از مدت، نانوذرات، استانداردسازی، پروتکل های سم شناسی و انتقال موفقیت آمیز به فاز بالینی همچنان وجود دارند. چشم انداز آینده این حوزه بر توسعه پلتفرم های ترانوستیک (ادغام تشخیص و درمان) و بهره گیری از هوش مصنوعی برای بهینه سازی طراحی نانوحامل ها متمرکز است که نیازمند همکاری های چندرشته ای قوی در حوزه مهندسی پزشکی است.

کلیدواژه ها:

نانوذرات ، دارورسانی هدفمند ، مقاومت دارویی ، ترانوستیک ، مهندسی پزشکی ، هوش مصنوعی