اثرات بیولوژیکی میدان های الکترومغناطیسی بر ساختار DNA و مکانیسم های سلولی

با گسترش روزافزون فناوری های ارتباطی و افزایش منابع تولیدکننده تشعشع الکترومغناطیسی نظیر خطوط فشار قوی، تلفن های همراه، ایستگاه های مخابراتی و سیستم های بی سیم نگرانی ها پیرامون اثرات این تابش ها بر سلامت انسان افزایش یافته است. اگرچه شدت تابش در بسیاری از این منابع در محدوده مجاز و مطابق با استانداردهای بین المللی است، اما قرارگیری مداوم و طولانی مدت در معرض این تشعشعات می تواند منجر به افزایش جذب انرژی و بروز اثرات بیولوژیکی شود. مطالعات متعدد از جمله پژوهش های گروه اینترفون افزایش ریسک ابتلا به برخی تومورها مانند آستروسیتومه، آکوستیک نوروما و سرطان های غدد پاراتیروئید را در استفاده کنندگان دائمی تلفن های همراه نشان داده اند. مکانیسم های احتمالی شامل تولید رادیکال های آزاد، تخریب DNA، اختلال در فعالیت های آنتی اکسیدانی و تحریک یا تضعیف فرآیندهای ترمیم ژنتیکی از جمله عملکرد ژن BRCA۱ می باشد. در حالی که برخی مطالعات اثرات ژنوتوکسیک این تابش ها را تایید کرده اند، برخی دیگر به نتایج منفی یا وابسته به شرایط خاص آزمایشگاهی دست یافته اند. از این رو، در کنار تداوم تحقیقات، رعایت اصول حفاظتی مانند کاهش زمان مکالمات، استفاده از پوشش های ضد امواج، فاصله گذاری از منابع تابش و مصرف آنتی اکسیدان ها توصیه می شود. مطالعه حاضر تلاش دارد با مرور جامع یافته های علمی موجود، به بررسی اثرات بالقوه تشعشعات الکترومغناطیسی بر سلامت انسان پرداخته و راهکارهای پیشگیرانه را معرفی نماید.

کلیدواژه ها:

اثرات ، بیولوژیکی ، میدان ، الکترومغناطیسی ، بیان ژن ، DNA