چارچوب یکپارچه تست و معماری برای سیستم های توزیع شده قابل اعتماد

سیستم های توزیع شده به ستون فقرات محاسبات ابری تبدیل شده اند. طراحی ها و پیاده سازی های نادرست سیستم می تواند قابلیت اطمینان سیستم های توزیع شده را تا حد زیادی مختل کند. اگرچه طراحی یک سیستم توزیع شده مدل سازی شده در یک مشخصات رسمی را می توان با بررسی مدل رسمی تایید کرد، اما هنوز تعیین اینکه آیا پیاده سازی مربوطه آن با مشخصات تایید شده مطابقت دارد یا خیر، چالش برانگیز است. پیاده سازی نادرست سیستم می تواند مشخصات تایید شده آن را نقض کند و باعث اشکالات پیچیده شود. در این مقاله ما یک تکنیک جدید تست سیستم توزیع شده یعنی تست شبیه سازی را برای پر کردن شکاف بین مشخصات و پیاده سازی آن در یک سیستم توزیع شده با استفاده از روش Mocket Go پیشنهاد می کنیم. هدف این است که با توصیف رویکردهای ساختاری برای مدل سازی سیستم ها و بیان عدم تمرکز بر نگرانی های متقابل مانند مشاهده پذیری، استقرار و آزمایش اطلاعات کافی را در اختیار خوانندگانی قرار دهیم که هنوز با ویژگی های سیستم های توزیع شده آشنا نیستند تا بتواند در مورد اینکه آیا این الگو برای حوزه کسب وکار و مشکل مورد نظر مناسب است یا خیر تصمیم آگاهانه ای بگیرد. این کار ابتدا با درک تفاوت های بین سیستم های یکپارچه و توزیع شده از جمله نقاط قوت و ضعف آنها و تعریف مهم ترین دلیل استفاده از میکروسرویس ها انجام می شود. بخش اصلی بر کاهش کوپلینگ در سیستم تمرکز دارد که مانعی بزرگ در طول توسعه یک سیستم توزیع شده قابل اعتماد و چابک است. در ابتدا با مدل سازی مرزها مطابق با تیم های دامنه و نیازهای معماری اطمینان حاصل می کنیم که واحدهای مستقل قابل استقرار ایجاد می شوند که استقلال را در طول توسعه جداسازی و قابلیت اطمینان فراهم می کنند. سپس با تجزیه و تحلیل رویکردهای اشتراک گذاری داده ها و ارتباطات، که دو نیروی اصلی ساختاردهنده یک سیستم توزیع شده هستند، مرزهای از پیش تعیین شده را ایمن می کنیم.

کلیدواژه ها:

سیستم توزیع شده ، بررسی مدل ، Mocket ، قابلیت اطمینان ، ارتباط ، اشتراک گذاری داده ها