ویژگیهای یک چارچوب پویای بلوغ دیجیتال برای آموزش الکترونیکی

همه گیری کووید-۱۹، به عنوان یک شوک سیستماتیک گذار اجباری به آموزش دیجیتال را شتاب بخشید و «یادگیری ترکیبی را به عنوان یک پارادایم پایدار در دوران پس از کووید تثبیت کرد. موفقیت این رویکرد، بیش از هر عامل دیگری به سطح بلوغ آموزش الکترونیکی سازمان ها وابسته است؛ مفهومی که فراتر از کاربرد فناوری به یکپارچه سازی عمیق آن در استراتژی، فرهنگ و فرآیندهای سازمانی اشاره دارد. با این حال مدل های بلوغ دیجیتال موجود اغلب با انتقاد ساختاری مبنی بر ثابت بودن و عدم انعطاف پذیری ابعادشان در بافت های سازمانی مختلف مواجه هستند که منجر به ارزیابی های غیردقیق و راهبردهای ناکارآمد می شود. این پژوهش با هدف بررسی ویژگی های یک چارچوب مفهومی پویا و زمینه مند برای ارزیابی بلوغ دیجیتال در آموزش پس از کووید انجام شد تا این شکاف نظری و عملی را پر کند. این مقاله با استفاده از رویکرد تحلیل مفهومی و مطالعه کتابخانه ای، عمیق سه جریان اصلی پژوهشی را یکپارچه می کند: (۱) مولفه های کلیدی مدل یادگیری ترکیبی پس از کووید، (۲) نقد سیستماتیک مدل های بلوغ دیجیتال و نیاز مبرم به اولویت بندی ابعاد، و (۳) چارچوب های بلوغ دیجیتال زمینه مند برای آموزش. چارچوب پیشنهادی، که «چارچوب پویای بلوغ دیجیتال» نامیده می شود، بر یک معماری دو لایه استوار است. لایه اول «فرآیندهای بنیادین» (شامل فرآیندهای آموزشی، پیشرفت، حمایتی، ارزیابی، کنترل کیفیت و مدیریتی) که هسته عملیاتی تحول دیجیتال آموزشی را تشکیل می دهند. لایه دوم ابعاد زمینه مند است که باید بر اساس ویژگی های خاص هر موسسه مانند ماموریت، اندازه، فرهنگ سازمانی و جامعه هدف از طریق روش های مشارکتی شناسایی و اولویت بندی شوند. این چارچوب، یک فرآیند چهار مرحله ای تشخیص، زمینه، اولویت بندی ابعاد، نگاشت فرآیندها و ایجاد نقشه راه سفارشی را برای پیاده سازی ارائه می دهد و با معرفی حلقه های بازخورد به بهبود مستمر تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

بلوغ دیجیتال ، یادگیری الکترونیکی ، چارچوب پویا