نقش میانجی تاب آوری مردان در ارتباط بین انعطاف پذیری روانشناختی و خشونت خانگی علیه زنان

مقدمه: یکی از جدی ترین هرج و مرج های اجتماعی خشونت خانگی علیه زنان است که می تواند منجر به آسیب های جدی جسمی، روانی و اجتماعی شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی تاب آوری مردان در ارتباط بین خشونت خانگی علیه زنان و انعطاف پذیری روانشناختی مردان انجام شد. روش: پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری زنان متاهل شهر ورزنه با حجم ۳۹۵۸ نفر در ۱۴۰۰ بودند. حجم نمونه با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای ۲۳۰ نفر در نظر گرفته شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های خشونت خانگی علیه زنان تبریزی وهمکاران (۱۳۹۱)، انعطاف پذیری روان شناختی بوند وهمکاران (۲۰۱۱) و تاب آوری فریبرگ وهمکاران (۲۰۰۳) جمع آوری و بر اساس معادلات ساختاری با نرم افزار spss-۲۳ و Amos-۲۴ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد انعطاف پذیری روانشناختی و تاب آوری مردان به صورت منفی خشونت خانگی علیه زنان را پیش بینی می کنند. بین انعطاف پذیری روانشناختی با تاب آوری رابطه مثبت معناداری وجود داشت. همچنین مدل میانجی کامل از برازش بهتری نسبت به مدل غیر مستقیم برخوردار بود، یعنی تاب آوری مردان همراه با انعطاف پذیری روانشناختی آنان توانسته خشونت علیه زنان را کاهش دهد. نتیجه گیری: تقویت انعطاف پذیری روانشناختی و تاب آوری همسران از جمله عوامل قابل کنترل است که می تواند  خشونت خانگی علیه زنان را کاهش دهد

کلیدواژه ها:

Domestic violence vgainst vomen ، Psychological flexibility ، Resilience ، خشونت خانگی علیه زنان ، انعطاف پذیری روان شناختی ، تاب آوری