تحلیل مقایسه ای سطح تاب آوری معیشتی در نواحی روستایی هدف گرشگری و روستاهای فاقد این توانمندی توسعه ای؛ مطالعه موردی: شهرستان مریوان

چکیدهکاهش آسیب پذیری از طریق افزایش تاب آوری نواحی روستایی به عنوان راهکار اصلی حرکت در مسیر پایداری برای نواحی روستایی در عصر حاضر توسط برنامه ریزان توسعه مورد استقبال و برنامه ریزی قرارگرفته است. بر این اساس، توسعه هر فعالیت اقتصادی در نواحی روستایی ازجمله گردشگری، باید منجر به تغییر و افزایش تاب آوری محیط روستایی شود و بدین صورت، نواحی روستایی در برابر تهدیدها و فشارهای کوتاه و بلندمدت معیشتی، مقاوم و سازگار شوند. در این راستا نیز، در پژوهش حاضر، توسعه گردشگری به عنوان فعالیتی تحول زا در روستاهای هدف گردشگری شهرستان مریوان به عنوان یکی از مناطق مرزی و محروم کشور، بررسی شد. تحلیل اثرگذاری تنوع بخشی معیشتی از طریق توسعه فعالیت های گردشگری بر تغییر وضعیت تاب آوری معیشتی روستاییان شهرستان مریوان. داده ها به روش اسنادی در بخش نظری و پیمایشی، مبتنی بر توزیع پرسشنامه و مصاحبه در بخش میدانی گردآوری شدند. جامعه آماری این پژوهش توصیفی از نوع مقایسه ای؛ دو گروه روستاهای هدف گردشگری و روستاهای فاقد این توانمندی در سطح شهرستان مریوان بودند که پس از انتخاب روستاها با دیدگاه کارشناسان پژوهش، اسناد بالادستی توسعه ، وضعیت میدانی و روش قرعه کشی با بهره گیری از فرمول کوکران تعداد کل نمونه ها تعیین و پرسشنامه ها به صورت تصادفی ساده، متناسب با سهم هر روستا در میان سرپرستان خانوار آنها توزیع شد. تجزیه وتحلیل داده های گردآوری شده با آزمون های آمار استنباطی (تی زوجی - تحلیل مسیر) انجام گرفت. تفاوت معنی داری میان وضعیت مطلوبیت تامین معیشت و پایداری آن در روستاهای هدف توسعه گردشگری با روستاهای فاقد این توانمندی در سطح شهرستان وجود دارد و بعد اقتصادی تامین معیشت و بعد سازگاری تاب آوری معیشتی است که بیشترین اثرگذاری را در بهبود وضعیت تامین معیشت و تاب آوری آن در سطح روستاهای هدف گردشگری داشته است. نتایج مقاله، بارزکردن نقش تنوع بخشی اقتصادی از طریق فعالیت های اثرگذار گرشگری در افزایش تاب آوری معیشتی خانوارهای روستایی را نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

: تنوع معیشتی ، تاب آوری معیشتی ، گردشگری روستایی ، مریوان