اثربخشی و ایمنی توفاسیتینیب در مبتلایان به بیماری کولیت اولسراتیو

سابقه و هدف: کولیت اولسراتیو (UC) یک بیماری التهابی مزمن روده است که درمان آن خصوصا در بیماران مقاوم به درمان های معمولی و بیولوژیک، چالش برانگیز می باشد. توفاسیتینیب، یک مهارکننده خوراکی Janus kinase، به عنوان گزینه ای نوین برای درمان UC متوسط تا شدید در سال های اخیر معرفی شد. مطالعه حاضر با هدف اثربخشی و عوارض داروی توفاسیتینیب در مبتلایان به بیماری کولیت اولسراتیو، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه گذشته نگر طولی، اثرات درمانی و ایمنی توفاسیتینیب در ۲۶ بیمار مبتلا به کولیت اولسراتیو متوسط تا شدید تحت درمان در مرکز تحقیقات گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی مازندران در بازه های ۱۲، ۲۶ و ۵۲ هفته بررسی شد. یافته ها: میانگین سنی بیماران ۱۲/۳۷ ± ۴۰/۸۸ سال و ۶۱/۵۴ درصد مرد بودند. در پایان فاز القا، میزان پاسخ بالینی ۸۸/۴۶ درصد و بهبودی بالینی بر اساس نمره مایو جزئی ۶۹/۵۷ درصد بود. در هفته های ۲۶ و ۵۲ به ترتیب ۲۵ و ۲۱ بیمار فاز نگدارنده را ادامه دادند و بدین ترتیب نرخ بهبودی بالینی به ترتیب ۷۶ و ۸۰/۹۵ درصد بود (۰/۰۰۱< P). از دست دادن پاسخ ثانویه در ۲۰ درصد بیماران مشاهده شد (۰/۰۰۳= P). در طول مطالعه، کورتیکواستروئید در ۳۰/۷۷ درصد از بیماران نیاز شد، هیچ بیماری نیازمند کولکتومی نشدند، و عوارض جدی دارویی دیده نشد. مارکرهای التهابی نظیر کالپروتکتین مدفوع و CRP به طور معنی داری طی دوره درمان کاهش یافتند (۰/۰۰۱< P). افزایش هموگلوبین نیز معنی دار بود (۰/۰۱۷= P). ارتباط معنی داری بین بهبودی بالینی و هیچ یک از عوامل تاثیرگذار منجمله سن و جنس و نیاز به کورتون مشاهده نشد، اما ارتباط معنی داری با کاهش مارکرهای التهابی داشت. استنتاج: یافته های این مطالعه، اثربخشی و ایمنی توفاسیتینیب را در جمعیت بیماران ایرانی مبتلا به UC متوسط تا شدید تایید و این دارو را گزینه درمانی ارزشمندی در مدیریت این بیماری مزمن و مقاوم به درمان های پیشین معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

ulcerative colitis ، tofacitinib ، oral therapy ، efficacy ، safety ، کولیت اولسراتیو ، توفاسیتینیب ، داروی خوراکی ، اثربخشی ، ایمنی