بررسی مقایسه ای بروز GLUT۱ در آملوبلاستومای توپر و یونی سیستیک آملوبلاستومای مورال و غیرمورال به روش ایمنوهیستوشیمی

سابقه و هدف: آملوبلاستومای توپر و یونی سیستیک آملوبلاستوما یکی از شایع ترین ضایعات در ناحیه فک می باشند. ورود گلوکز به سلول توسط گروهی از پروتئین های حامل غشایی به نام انتقال دهنده های گلوکز (GLUTs ) انجام می شود. بیان این حامل می تواند در ضایعات خوش خیم و به ویژه بدخیم به دلیل نیاز بیش تر به گلوکز افزایش یابد، در نتیجه این حامل به تامین انرژی لازم برای تومور کمک می کند. طبق مطالعات اخیر، میزان بیان GLUT۱ در تشخیص ضایعات کمک کننده می باشد. این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای بیان GLUT۱ در آملوبلاستومای توپر و انواع یونی سیستیک آملوبلاستوما به روش IHC، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه ی توصیفی– تحلیلی از نوع مقطعی، ۲۰ نمونه‎ آملوبلاستومای توپر و ۲۰ نمونه‎ یونی سیستیک آملوبلاستوما (۱۰ نمونه مورال و ۱۰ نمونه غیرمورال) از آرشیو بخش آسیب شناسی دهان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان که به روش بیوپسی اکسیژنال تهیه شده بودند، انتخاب شده و با تکنیک ایمونوهیستوشیمی برای مارکر GLUT۱ رنگ آمیزی و میزان بیان آن در سلول های اپیتلیالی ادنتوژنیک بر اساس شاخص SID توسط دو نفر پاتولوژیست دهان به طور همزمان بررسی شد. اطلاعات حاصل توسط آزمون های تی مستقل، کای دو و آزمون دقیق فیشر مورد بررسی آماری قرار گرفت و میزان ۰/۰۵P< معنی دار تلقی شد. یافته ها: در مطالعه حاضر، فراوانی سلولهای رنگ گرفته برای مارکر GLUT۱ (۰/۰۰۱ P<)، شدت رنگ‎پذیری (۰/۰۰۴=P ) و میانگین شاخص SID (۰/۰۰۱ P< ) در گروه آملوبلاستومای توپر به‎طور معنیداری بیش تر از انواع یونی سیستیک آملوبلاستوما بود. هم چنین میانگین شاخص SID براساس سن، جنسیت و مکان ضایعه تفاوت آماری معنی‎داری نشان نداد (۰/۰۵GLUT۱ را در آملوبلاستومای توپر نسبت به انواع یونی سیستیک آملوبلاستوما نشان داد. این افزایش بیان نشان می‎دهد که احتمالا متابولیسم تغییر یافته گلوکز ممکن است یکی از عوامل مرتبط با رفتار بالینی آملوبلاستومای توپر باشد.

کلیدواژه ها:

odontogenic tumour ، ameloblastoma ، GLUT۱ ، immunohistochemistry ، تومورهای ادنتوژنیک ، آملوبلاستوما ، GLUT۱ ، ایمنوهیستوشیمی